هر بار که ماه در آسمان نو میشود، زنگِ بیدارباشی است برای جانهای خسته.
یادآوری این نکته که انسان بودن، مشقِ دشوارِ بخشندگی است.
سنت قربانی در آغاز ماه، نمادی است از قربانی کردنِ «نفس» و هواینفس.
اینکه بیاموزیم سهمِ دیگران را از دوست داشتنی هایمان جدا کنیم.
جایی که «ما» بر «من» پیروز میشود،همانجا حریمِ امنِ رضایتِ خداست.