
قسمت اول:
باورها اساساً فرضیاتی هستند که ما در مورد خودمان ، دیگران و یا نحوه انتظارمان از جهان داریم و بر اساس همین فرضیات، نتیجه گیری هایی در مورد زندگی خود و سایر افراد خواهیم داشت(ذهنیت ما) ، که همه آنها به ما کمک می کنند تا جهان را بهتر درک کنیم. به عبارت دیگر ، ما از باورها به عنوان لنگرهایی استفاده می کنیم که به درک ما از جهان پیرامون کمک می کند.در غیر این صورت، ذهنیتی تکه تکه یا چند پاره خواهیم داشت.

باورها پایه و اساس انتظارات ما را تشکیل می دهند. آنها به ما کمک می کنند تا نسبت به آینده خود اطمینان بیشتری آمیخته با امنیت داشته باشیم ،
و به همین ترتیب ، ما این اعتقادات را معمولا،بدون توجه به اینکه آیا در زمان کنونی هم به ما خدمت میکنند یا خیر ، حفظ می کنیم، که البته همه اینها به نیاز ما به امنیت برمی گردد. داشتن احساس اطمینان به ما آرامش می دهد و کمک میکند تا استرس ، اضطراب و ترسمان کاهش پیدا کند.
"نیاز به امنیت و کاهش ترس" یک نیاز اساسی انسانی است که پایه و اساس همه سیستم های اعتقادی انسان را بر اساس آن ایجاد میشود.
نکته قابل توجه این است که باورها لزوما واقعیتی نیستند که موجود است. با این حال ، باورهای عمیقاً ریشه دار واقعاً می توانند با واقعیت اشتباه گرفته شوند.همه ما از این دست تجربه ها داریم.

این باورها اغلب همان نتیجه گیری هایی هستند که بر اساس تجربیات دوران کودکی خود بدست آوردیم.
در آن زمان احتمالا این باورها به ما خدمت کردند و به همین دلیل است که آنها را برای مدت طولانی حفظ کرده ایم. ولی حالا ، به عنوان یک فرد بالغ ،تعداد زیادی از این باورها دیگر برای رسیدن به اهدافمان کمک کننده نیستند . چه بسا ، همین باورها مانعی میشوند در مسیر پیشرفت مان.
چرا که دیگر در زمان کنونی با زندگی یا شرایط مان سازگار نیستند.
زندگی ما تغییر کرده ، با این حال ، باورهای ما ثابت مانده است ، به همین دلیل احساس می کنیم در زمان حال گیر افتادیم.
مسائلی که به آن ها باور داریم اغلب در الگوهای کلامی ما نقش بسته است و قابل مشاهده خواهد بود.
بطور خلاصه: اگر کلمه ای برای چیزی وجود داشته باشد احتمالاً یک باور همراه با آن کلمه وجود دارد.
به همین ترتیب ، افراد واقعیت پذیرفته شده توسط خود را با استفاده از کلام ایجاد می کنند ، و این سبب میشود تا در جهانی به سر ببرند که بر اساس ادراکشان است و نه بر اساس واقعیت.
?یک باور چطور ایجاد می شود؟
در طول زندگی، باورهای ما به دلیل موقعیت های مکرری که مشروعیت آنها ثابت شده، در سیستم عصبی ما ریشه دوانده است.حقایق ، شواهد و منابعی که ما در طول زندگی مان جمع آوری می کنیم، به ما کمک می کند تصور خود از واقعیت را شکل دهیم.
با گذشت زمان ، ما با استفاده از تخیل خود ، و از طریق دانش به دست آمده ، از طریق تجربیات شخصی و تحت تأثیر قرار گرفتن در گروه های همسال خود ، منابع بیشتری ایجاد می کنیم که به ما کمک می کنند تا به ایده هایی در مورد مسائل مختلف برسیم.
در نهایت ، برخی از این ایده ها به نظراتی تبدیل می شوند که از یقین و شدت احساس بیشتری برخوردار هستند.
اوایل ، در کودکی ،هنوز در مورد انتظارات مان انعطاف پذیر هستیم. با این حال با گذر زمان و از طریق تفکر مکرر و عمل به این تفکراتمان در زندگی واقعی ، نظرات ما رفته رفته محکم تر شده و در نهایت، به باورها تبدیل میشود.
این باورها در مراحل اولیه شکل گیری،قابل انعطاف هستند ، اما با گذشت زمان و جمع آوری منابع بیشتر (که هر یک از باورها را پشتیبانی می کند) ، قوی تر و پایدارتر می شوند.
سرانجام ، با گذشت زمان به مرحله خاصی از تکامل در هر باور می رسیم درحالیکه در آن به شدت عمیق شده ایم و در سیستم عصبی ما ریشه دوانده و خیلی سخت می توانیم انتظاراتمان را تغییر بدهیم.
هرچند علیرغم شواهد، حقایق متناقض بسیاری است که خلاف آن را ثابت می کنند. و این اساساً همان مرحله ای است که یک باور به نابودی یا تغییر محکوم می شود.
?ایمان چیست؟
ایمان فقط اعتقاد به چیزی است که منابع کافی در دنیای واقعی از آن پشتیبانی نمی کند. شما ایمان دارید زیرا به شدت می خواهید چیزی را باور کنید. و هنگامی که به شدت می خواهید به چیزی اعتقاد داشته باشید ، حقایق متناقض موجود را نادیده می گیرید و در عوض از تخیل خود برای کمک به خوو در ایجاد منابع مورد نیاز برای حمایت از این باور استفاده می کنید.
?یک باور چقدر قدرت دارد؟
باورهای ما در هسته اصلی شخصیت مان قرار دارد. به این ترتیب ، آنها بر هر جنبه ای از زندگی ما به هر طریقی که بتوان تصور کرد ، تأثیر می گذارند.
به عنوان مثال ، باورهای شما درک و انتظارات تان را از واقعیت، تعیین می کند.
آنها بر سطح هوش شما تأثیر می گذارند.
آنها بر تصمیماتی که می گیرید تأثیر می گذارند.
حتی بر انتخاب هایی که نمی دانید امکان پذیر هستند یا نه.
باورهای شما جریان سواالاتی را که تمایل دارید در طول روز از خود بپرسید تعیین می کند. این سوالات می توانند مفید یا مضر باشند.و به دنبال آن احساساتتان نیز دستخوش تغییر خواهد شد.
باورها همچنین تعیین کننده احساس شما در مورد دیگران و در مورد رویدادها و شرایط زندگی تان نیز، خواهند بود.
آنها می توانند به شما در حل مشکلات کمک کنند یا چه بسا مشکلات اضافی ایجاد کنند.
باورها تعیین میکنند که چه کارهایی را که انجام دهید یا انجام ندهید. آنها تعیین خواهند کرد که شما چگونه هدف گذاری کرده و چه اهدافی را تعیین کنید ، و مهمتر از همه ، آنها نحوه رسیدن به این اهداف را تعیین می کنند.
سوالاتی که می پرسید و نحوه پرسیدن این سوالات بستگی به سیستم اعتقادی شما دارد. این امر بر توانامندی شما در تفکر خلاق ، سازنده و انتقادی نیز تأثیر می گذارد.
بطور خلاصه اینکه اعتقادات و باورهای ما، اساساً بر ۹۵ درصد تصمیماتی که می گیریم و اقداماتی که انجام می دهیم تأثیر می گذارند. آنها پایه های خودپنداره ما را تشکیل داده ،و تعیین می کنند چگونه خود را در رابطه با جهان اطراف خود بینیم. برچسب هایی که به خود می زنیم ، محدودیت هایی که برای خود قائل هستیم و انتظاراتی که از خودمان داریم همه بر اساس سیستم اعتقادی ما ساخته شده اند. و اگر سیستم اعتقادی ما با اهدافی که می خواهیم به آنها برسیم همخوانی نداشته باشد ، اغلب احساس خواهیم کرد که گیر افتاده ایم یا بدبخت تر از ما وجود ندارد.
ادامه دارد...
reference:
https://blog.iqmatrix.com/limiting-beliefs