
نهایت تمنای زن شکاف در حدود است که در ساختار مرد از دیده مستور است. سوژه ی قناعت پیشه به میانجی عناد با پرورت “دیگری” مکررا در انحراف از داب و دات “دیگری” است. آنکه غرق در کلیات عدوست با جزئیات سائق غریبه است، نقطه اشتراک امت و پیشوا که از دیده مکنون است.