گر چه آدمی ظاهرا از شوق به خون فراری است ولی با زبانی متفاوت در دره‌ی شیران در طلب اوست، حتی اگر نخواهیم طالبان همه‌گیری بیماری را مشتاقان او بینیم. خیالی باطل است که می‌توان از وحشت تن به حائل روح پناه برد. نقاد بی‌خبر جنگ، در جنگ با شوق خود، مباشران خود را می‌زند، همانند وسواس ناخبر تمیزی که مجنون کثیفی است.
