پارانوئیدِ باخبر از وحشتِ روز با خلاصی از اضافاتِ بیان آزاد شد ولی در رویایِ شب کماکان جانی و ناجی تمنایِ مادری است. شبِ تن را در روز باید بیدار بود تا تنافر نخستین از استتار تعشق به علامه برون آید.