احساس میکنم ما،یعنی بشر امروزی فقط توهم پیشرفت داریم اینو میشه از هزاران ساخته های دست بشر که هنوز برای ما مجهول هست فهمید…و اینکه با همه رفاه زندگی امروز بازم حالمون خوب نیست…این از خود راضی بودن به عنوان انسان متمدن اشتباه زدن مارو پنهان میکنه..در نتیجه ما نمیتونیم ی نگاهی از بیرون به خودمون داشته باشیم به عنوان سوم شخص تا ضعف هامون شناسایی کنیم
بنظرم حضور پیامبران بزرگ‌ترین پیام شون همین‌بود که بشر یاد بگیره از بیرون به زندگیش نگاه کنه و خودش رو بررسی کنه
اما حالا چبکار میکنیم و کجا هستیم..؟!
