ویرگول
ورودثبت نام
Behzad
Behzad
Behzad
Behzad
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

درباره شهرت

گله و شکایت کردن در مورد توزیع ناعادلانه‌ی شهرت، هیچ معنی‌ای ندارد. چون شهرت، پاداش خوبی، خردمندی، شجاعت یا هر فضیلت دیگر نیست و نباید هم چنین فرض کرد. شهرت پاداش این ‌چیزها نیست و هرگز هم نخواهد بود، همین. عطشِ شهرت و احساس بی‌عدالتی از بابت بی‌بهره بودن از شهرت، یا این که فرد احساس کند آن‌طور که شایسته است قدر ندیده، البته نتیجه‌ی غرور و خودبینی است و ربطی به هوش ندارد. علمایِ اخلاق از قرن‌ها پیش می‌دانستند عقلِ ما در برابر کِبر و خودبینی‌مان ناتوان است. همه‌ی ما احتمالاً به آدم‌هایی برخورده‌ایم که یک طورهایی بسیار باهوشند، با این حال دیگران مثل طاعون از آن‌ها فرار می‌کنند، چون پرافاده، خودبزرگ‌بین و از خود راضی هستند. از آن دسته افرادی که حوصله‌ی ما را با سخنرانی‌ها و نصیحت‌های به دردنخورشان سر می‌برند. وقتی هم از مصاحبت‌شان فرار می‌کنیم، وانمود می‌کنند متوجه آن نشده‌اند یا آن را به برتری اخلاقی و فکری بالای خودشان نسبت می‌دهند. همه‌ی ما آدم‌های بسیار باهوشی را می‌شناسیم که دائم از این شاکی‌اند که به رغم خردمندی و دوراندیشی بالایی که دارند، هیچ‌کس قدر آن‌ها را نمی‌داند. آن‌ها تن به این نمی‌دهند که جایگاه واقعی خود را بشناسند و ببینند چه وضع مضحکی دارند. عده‌ای دیگر از آنان مظلوم‌نمایی می‌کنند و دائم خواهان همدلی ما هستند. گرچه، با نظر به حوادث عصر ما، مظلوم‌نمایی آن‌ها از نوع نسبتاً فروتنانه‌ای است. آن‌ها هم تن به این نمی‌دهند که درک کنند چه وضع مضحکی دارند. مردان فوق‌العاده باهوشی هستند که در هر فرصتی برای شما روشن می‌کنند چه‌قدر جذابیت دارند. عقل نمی‌تواند خودبینی را فتح کند. تصادفی هم نیست که در زبان انگلیسی کلمه‌ی خودبینی نزدیک به کلمه‌ی تهی است. (خودبینی: vanity _ تهی: void.) اما شهرت‌طلبی ضرورتاً بی‌ارزش و نکوهیدنی نیست، اگر دو شرط به جا آورده شود، اول این‌که شهرت‌طلبی باید فرع بر مقصود اصلی باشد. مقصود اصلی هم قاعدتاً دست یافتن به چیزی است که برای خاطر خودش ارزشمند باشد. این، جایی است که تلاش‌های ما باید متمرکز شود، حتی اگر فکر شهرت، که در نتیجه این شرایط پیش می‌آید، وسوسه‌مان کند. شرط دوم این است که شهرت‌طلبی نباید به دغدغه‌ی ذهنی بدل شود، چون این مشغله ذهنی علاوه بر این که در بیش تر مواقع بی‌ثمر است چه بسا احساس ویرانگر تنفر از دنیا را در فرد برانگیزد که می‌تواند زندگی او را خراب کند. در کل، بهتر است اصلا به شهرت فکر نکرد، بلکه به محبت و احترام حتی حلقه‌ی کوچک خانواده و دوستان خوب راضی بود.

۰
۰
Behzad
Behzad
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید