ویرگول
ورودثبت نام
Behzad
Behzad
Behzad
Behzad
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

آرامش‌ ایستگاه اول و آخر

آرامش ایستگاه اول و آخر در مسیر پر از سنگلاخ زندگی، که لحظه لحظه اش، ترس در جان ما می‌دود، باید چه کنیم؟مسیری که اگر در آن بمانیم و زانوی غم بغل بگیریم، افسردگی و درماندگی انتظارمان را می‌کشد. معنی آرامش این نیست که ما به مشکلی بر نخوریم، معنی آرامش این است که اگر سر راهمان با ناتوانی، بیماری، درماندگی، آسیب‌های جسمی، آزار دوستان و آشنایان، بد عهدی و بد برخوردی ِ دوستان و نزدیکان ومخالفت افراد نامهربان برخورد کردیم؛ متوقف نشویم. چیزی که گام ما را محکم می‌کند و مشکلات را کم رنگ جلوه می‌دهد، در درون ماست. گام برداشتن استوار ما با نگاهی که به سوی آینده روشن، با هدف‌های اصیل و معنا‌های بلند داریم، در گرو انرژی درونی ماست. سه منبع مهم که ذهن و اندیشه ما را تغذیه می کند، ایمان، امید و خوش بینی است ، اگر امید نباشد، حرکت ما متوقف می‌شود و به اولین مانع که برمی خوریم، می‌نشینیم و از حرکت باز می‌ایستیم. هسته‌ اصلی ایمان و امید در خوش بینی است و خوش بینی انسان را به جلو می‌کشاند و انسان اسیر و زندانی رنج نمی‌شود. مثلاً ما دچا ر بیماری می‌شویم، اما می‌توانیم خوش بین باشیم که بهبود پیدا می‌کنیم، یا اینکه در زندان می‌افتیم و می‌توانیم امید رهایی داشته باشیم،

۰
۰
Behzad
Behzad
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید