تحلیل تشخیصی در یادگیری ماشینی (Discriminant Analysis) یک تکنیک چندمتغیره است که برای تفکیک و دستهبندی مشاهدات (دادهها) به دو یا چند گروه مختلف بر اساس مجموعهای از متغیرهای مستقل استفاده میشود. به عبارت دیگر، این روش به دنبال یافتن ترکیبات خطی از متغیرهای مستقل است که بتوانند بهترین تفکیک را بین گروهها ایجاد کنند.
به طور خلاصه، تحلیل تشخیصی در یادگیری به موارد زیر میپردازد:
تفکیک گروهها:
هدف اصلی این است که مشاهداتی که متعلق به گروههای مختلف هستند را بر اساس ویژگیهایشان از هم جدا کند.
یافتن توابع تشخیصی:
این روش ترکیبهای خطی از متغیرهای مستقل را پیدا میکند که بهترین تفاوت را بین گروهها نشان میدهند. این ترکیبهای خطی، توابع تشخیصی نامیده میشوند.
کاهش ابعاد:
تحلیل تشخیصی میتواند به کاهش تعداد متغیرهای مورد استفاده در مدلسازی کمک کند، زیرا توابع تشخیصی معمولاً ترکیبی از چند متغیر هستند.
پیشبینی گروه عضویت:
پس از ایجاد توابع تشخیصی، میتوان از آنها برای پیشبینی عضویت یک مشاهده جدید در یکی از گروهها استفاده کرد.
مثال:
فرض کنید میخواهید مشتریان یک شرکت را بر اساس سابقه خرید و فعالیتهایشان در وبسایت، به دو گروه "مشتریان وفادار" و "مشتریان غیر وفادار" دستهبندی کنید. تحلیل تشخیصی میتواند به شما کمک کند تا ترکیبی از متغیرهای مربوط به سابقه خرید و فعالیتهای آنلاین را پیدا کنید که بهترین تفکیک را بین این دو گروه ایجاد کنند.
انواع تحلیل تشخیصی:
تحلیل تشخیصی خطی (Linear Discriminant Analysis - LDA):
در این روش، فرض میشود که دادهها از یک توزیع نرمال با کوواریانسهای یکسان در تمام گروهها پیروی میکنند.
تحلیل تشخیصی مربعی (Quadratic Discriminant Analysis - QDA):
در این روش، فرض میشود که دادهها از یک توزیع نرمال با کوواریانسهای متفاوت در هر گروه پیروی میکنند.
کاربردها:
تحلیل تشخیصی در زمینههای مختلفی مانند بازاریابی، پزشکی، مالی و علوم اجتماعی کاربرد دارد. به عنوان مثال، در تشخیص بیماریها، پیشبینی ورشکستگی شرکتها و یا دستهبندی مشتریان.