همینطور که مسیر پذیرایی تا اتاقمو طی میکنم قدمام شل تر و شل تر میشن و چشمای نیمه بازم بسته!
با فکر اینکه بدنم به اتاق رسیده به زانوهام اجازه جاخالی میدم. اما... زمین اونقدرا هم نرم نبود!
