خب... سریع میرم سراغ اصل مطلب:
لطفا اینقدر از ویرگول نرین! باشه؟
اگه افسرده شدین
اگه کسی رو ندارین که بهش پیام بدین
اگه حس میکنین به فضای مجازی وابسته شدین
اگه حس پوچی دارین
وجدان: عدد یک رو وارد کن خانمم و خودتو دست کلینیک گل در چمن بسپر
من: این نبودا
وجدان: اهم... ادامه بده!
میگفتم! اینکه حس پوچی توی زندگیتون دارین یا حس میکنین تموم زندگیتون شده آدم های مجازی یه مشکله!
نمیگم مشکل نیست و قابل حله تا دلتون خوش بشه من کلا آدم امیدواری نیستم!
اما اگه شما به فضای مجازی و دوستای مجازی و کلا هر بنی بشر مجازی ای وابسته شدید بدونید اونا هم به شما وابسته شدن! پس این اصلا قشنگ نیست که همه چیزو خراب میکنین برای خودتون
پس اون کوالا های مظلوم که از تنهایی به دوستا و سایت های مجازی و البته شما وابسته شدن چی؟
خودتو کنترل کن. نه اینکه همه چیزو خراب کنی و بعدش پشیمون بشی... چون چیزی به جز خراب کردن روحیه خودت و بقیه نداره!

من: تو اول نمکدون بودی بعد دست و پا در آوردی میدونستی؟
وجدان: آره. یاع، یاع... ?

به قول آلبالو
یا علی?
خوش باشید