سلااااام??
(من بعد 3 هفته برگشتم حیح!)
بذارین بهتون بگم که من با داشتن سن خر حضرت نوح دوچرخه سواری بلد نیستم! /:
اینم داستان هفته پیشه که با پدر و مادر گرام رفتیم مثلا دوچرخه سواری یاد من بدن:
مرحله یک: پوشیدن 1 پلیور، هودی، کاپشن، دستکش و مخلفات برای یخ نزدن
مرحله دو: رفتن به پارک مورد نظر برای دوچرخه سواری
مرحله سه: با پشیمانی خیره به راهی که بازگشتی نداره
مرحله چهار: اجاره یه دوچرخه برای 2 ساعت
من: نظرتون چیه برگردیم خونه یه دست منچ بزنیم؟??
مادر گرام: نه دیگه تا اینجا اومدیم حیفه.
من: خب برای شروع باید چیکا کنم؟ /:
پدر گرام: سوار دوچرخه شی/:
من: (همچون اسب به روی دوچرخه پریده)
دوچرخه: داداش آروم تر ارابه میخوای برونی مگه؟
من: خب قدم بعدی چیه؟ ??
پدر: پا بزن
من: جانه ما؟ آخه میخواستم با دوچرخه روپایی بزنم/:
پدر: نمک نریز پا بزن/: *روی نیمکت نشسته و برای خودش چایی میریزد*
من: به سوی بی نهایت و فراتر از آاااان
*زارت* (زمین خوردن با چونه)
مامانم: شروع خوبی بود??
*1 ساعت بعد*
من: مامان... دیگه نمیکشم زانوم جر خورد از بس خوردم زمین??♀️
مادر: بهونه قابل پذیرشی نیست
من: دوچرخه واسه لنگای دراز من کوتاهه!
مادر: قابل پذیرش نیست
من: زمین کجه!!
مادر: نچ!
من: من اصلا دیگه نوموخوام??♀️
داشتم میرفتم دوچرخه رو بندازم کنار که ناگهان یه پسر که ماشالا هزار ماشالا در وجنات چیزی کم نداشت (تازه موهاشم فرفری بود) نشست نیمکت بغلی
من: وجدان حالا چیکار کنم?
وجدان: برو یه خودی نشون بده خیر سرت?
من: نخورم زمین آبروم بره جلوش
وجدان: عیب نداره مثل این رمان آبکیا میشه که دونفر میخورن به هم عاشق میشن. فقط بپا شست پات نره تو چشمت/:
من: راس میگی موقعیت خوبیه بعدا برا بچه هامون تعریف میکنم چطور با پدرشون آشنا شدم??
(سوار دوچرخه شده و پا میزند)
وجدان: برگرد به پسره یه لبخند مکش مرگ من بزن
من رو به طرف: ?
زمین: به به چه موقعیت خوبی واسه ضایع کردن نگین و گند زدن به روزشه ای جان??
خلاصه خیلی شیک با زمین روبوسی کردم (با مغز خوردم زمین)
وجدان: تن لشتو جمع کن آبروت رفت اسکل!
من: تا گلب پایینو گیرمیز نکنی تن لشمو جمع نمیکننننم????
وجدان: به درک ولی خب پسره رفت?️??️
من: نعععععععع!
خلاصه! نتیجش شد زانوی کبود و دستای خراشیده و سرما خوردن ولی خب من هنوز قودرتمند به راه خویش ادامه میدم!

حاشیه: ساخته ذهن مریض و نداشتن مبنای واقعی/: