کیانا به ستون پشت سرش تکیه داده بود و زیر لب میخوند:من گرگ تنهای شبم... زخم عمیقی بر تنم...
صداش از نجوا بالا تر نمیرفت. اما من میترسیدم. کسی بیاد توی حیاط. صداشو بشنوه. مارو ببینه. و دردسر... اه. آروم کتفشو تکون دادم و گفتم: ساعت دو نصفه شبه. بیا بریم توی اتاق. خانم مومنی میادا.
سرشو به سمتم برگردوند و در حالی که یکی از چشم های عجیب خاکستریشو باز کرده و به سمتم نشونه گرفته بود گفت: فکر کردی خوابن؟ محدثه گوشی آورده. از سر شب مشغول چته.
و دوباره مشغول خواندن شد: من گرگ تنهای شبم...
زیر لب گفتم: خنگ خدا اون مرد تنهای شبه. تو فوقش موش شب باشی. یه موش جیر جیروی خاکستری.
از طرف مدرسه برده بودنمون به اردوی شبانه. کیانا هم که به اصرار من اومده بود از ساعت 6 که بچه ها مشغول رقص و آواز بودن توی اتاق 5 نفرمون با هدفونش آهنگ گوش میداد. بعد هم که نصفه شب بیخوابی زده بود به سرش و توی حیاط دار القرآن (همون جایی که مثلا برای نماز و دعا آورده بودنش و ما به پارتی تبدیلش کرده بودیم) به ستون تکیه داده بود و آواز میخوند.
_من خوابم میاد کیانا.
+عه. نه بابا! چقدم فعالیت کردی تو. مثل من به قول خودت عین موش چسبیده بودی به تخت.
_بابا من اهل رقص و این چیزا نیستم. آلان رحیمی میاد به 6 قسمت غیر مساوی تقسیممون میکنه ها!! بیا بریم خبر مرگم بخوابیم.
+ تو برو.
به شانس نداشتم لعنت فرستادم که از بین این همه آدم چرا باید گیر این دختر چشم خاکستری بیفتم.
_کیانا. من چشمام میسوزه
+گفتم برو.
_به معنای واقعی کلمه برو بمیر. بعد دو دقیقه سکوت بدون هیچ حرکتی گفت:
+پایه ای بریم بالای پشت بوم؟
چشمام گشاد شد. این کیانا تا امشب مارو به کشتن نده بیخیال نمیشه ها
_نه
+چرا؟
_به مغز نخودیت فشار بیار میفهمی
نفسشو بیرون فرستاد که به بخار تبدیل شد.
چشماش زیر نور مهتاب برق میزد.
چشمکی با همون چشم های خاکستری و بی روحش زد و گفت: بیا بچه سوسول.
_نمیام.
+بیا. کیف میده. میدونم ته دلت میخواد بیای!
_عمرا. عمرا و عمرا.
+ببینیم و تماشا کنیم... و نگاه مرموزشو به سمتم چرخوند و چشمک زد.
دقیقه ای بعد دوتایی روی پشت بوم بودیم. باد سردی اومد که باعث شد توی خودم جمع بشم
دستشو انداخت روی شونم. برای سومین بار در دقیقه گذشته گفت:دیدی اومدی
کفش نپوشیده بود. مثل من. با همون پاهای لخت به سمت لبه پشت بام رفت و لبه اش ایستاد. این دختر علاوه بر ترسناک بودنش قطعا دیوونه بود. قطعا. در حالی که لبه های آستین سویشرتمو به هم میکشیدم تا بلکه کمی گرم تر شم گفتم:
_بیا پایین دیوونه
+بیا بالا. خیلی خوش منظرس
_اینو دیگه نیستم. نمیام
+نیا. به جهنم.خودم از منظره لذت میبرم نوش جونم گوشت بشه به تنم
_چه شکلیه مگه؟
+بیا ببین.
_نمیوفتم؟
شونه هاشو بالا انداخت و هیچی نگفت
وسوسه شده بودم. اون قدرام ترسناک نبود. حتما قشنگ بود که میگفت.
اول سفت بودن سرامیک هارو چک کردم و بی توجه به گفتن کلمه سوسول توسط کیانا در هر چند ثانیه یک بار خاک روی سرامیک رو تکوندم و بعد با کمک کیانا روش وایسادم.
عجب منظره ای! ماه گرد و سفید. چراغ های روشن هر خانه و ستاره های ریز سفید و نورانی. دم گوشم گفت: میدونم به چی فکر میکنی!
_چی؟
+بپر!!
_چییی؟
این چی متعجب بود. من با خودم میگفتم حتما ارتفاع خیلی زیاده ولی به کلمه خودکشی فکر نکرده بودم!!
+بپر
_تو خل شدی رسما روانی شدی
+ بیخیال بابا. من بهت میگم بپر. بپر خب
آب دهنمو قورت دادم.
+ امتحان کن خب. تصورش جالبه نه؟
_نه نیست.
+ بیخیال. حرفمو قبول نداری؟
اون بهم گفته بود.نمیدونم چرا قبول داشتم حرفشو. حس میکردم حرف درستو میزنه. برای بار دوم به پایین نگاه کردم. داشتم توی ذهنم فاصله رو تا زمین حساب میکردم که در پشت بام با صدای قیییژی باز شد.
خانم مومنی در حالی که چراغ قوه ای رو به سمتم گرفته بود با چشم های وحشت زده گفت: تو اینجا چیکار میکنی.
ما که سر و صدا نکرده بودیم. از کجا فهمیده بود. به سمت کیانا چرخیدم. با چشم و ابرو به پایین پشت بام اشاره میکرد
خانم مومنی دوباره گفت:کیانا محمدی. باهات شوخی ندارم. بیا پایین
دوباره به سمت کیانا برگشتم. هیچکس اونجا نبود...
قدمی به عقب برداشتم و با لبخند گفتم: بیخیال.
و پریدم...
روز بعد...
خانم مومنی. مثل تمام جمعیت بالای سر کیانا ایستاده بود و با تلاش برای کنترل بغض به جسد بی روح و چشمان خاکستری بسته اس نگاه میکرد. مادرش بالای سرش ایستاده بود و فقط نگاه میکرد. هضم این اتفاق سخت بود
میدونست اون دختر با خودش حرف میزنه.
اسمش چی بود؟ اسکیزوفرنی؟
مادرش بهش هشدار داده بود که این دختر با خودش حرف میزنه. کسی مثل خودش که اصلا وجود خارجی نداره...
باید در پشت بام رو قفل میکرد.
حاشیه: اسکیزوفرنی یه بیماری روانیه که فرد با خودش صحبت میکنه. و ازش دستور میگیره. دستور برای انجام آسیب زدن به خود و یا دیگران. در واقع فرد همزاد وجود نداشته خودش رو کنار خودش فرض میکنه و ازش اطاعت میکنه
حاشیه:کیانا دوست واقعی و قدیمی منه. چشماشم خاکستری و براقه! ممنون که گذاشت ازش توی داستانم استفاده کنم?