"به انگشت ورم کردهام نگاه کردم
انگشت ورم کرده هم به من نگاه کرد
+ای انگشت، تو را چه شده
_تو مرا به دیوار کوباندی و حال من باد کرده ام
در که باز شد ارتباط چشمی با انگشتم رو قطع کردم و به بابا نگاه کردم: بله؟
_میخوایم بریم باغ رضوان. تو نمیای؟
ترجیح میدادم به مکالمهام با انگشتم ادامه بدم
خاک اونجا بیش از حد سبک بود، پرنده پر نمیزد و تقریبا همیشه توش گم میشدیم. ولی خب صله رحم و این حرفا دیگه.
حدود سه ساعت بعد با چشمای پف کرده و گلوی خشک، برگشته از دیدار با اقوام، کف زمین دراز کشیده بودم و انگشتم توی لیوان آب یخ شناور بود
+شنا کن فلک زده. شنا کن
اگه یه مرد میانسال آمریکایی بودم آلان آبجو میخوردم، یه دور بالا میاوردم و بعد میخوابیدم ولی چون نیستم، لواشک میخورم
چرخیدم و به انگشتم نگاه کردم: اگه شکسته باشی بهت لواشک نمیدم
و بعدش گمونم خوابم برد. شایدم مردم. نمیدونم
پ.ن: انگوس همون انگشته. شاید!

#اوردوز@Dopplereffecttt