گاهی تو موقعیت خوبی هستی ولی غمگینی، گاهی هم برعکس...
توضیحش یکم سخته برام. نمی‌خوام سخت بگیرم بس ازش می‌گذرم.
سفر به رشت برام عین ریفرش شدنه. امیدوارم فررا که برمی‌گردم بتونم با روحیه بالاتری ادامه بدم.
امروز کلی عکاسی کردم :)
صبح خونه صبونه رو خوردیم و رفیتم بازار محلی رشت :)
ماهی دودی خریدم. شاید خنده‌دار باشه ولی برای درست کردنش ذوق دارم. چون بار اولمه خودم گرفتم و می‌خوام درست کنم. دو تا هم بیگ‌هِد (bighead) گرفتم.
تو بخش پرندگان خیلی غمگین شدم. حالم گرفته شد. پرنده‌ها خیلی قشنگ بودن ولی متأسفانه در حالت خیلی بدی بودن.
پاهای بسته و گره خورده. نوع ذبح وحشتناک :( رنگ خون و حالت مظلوم چشماشون... چاره‌ای ندارم جز اینکه سریع عبور کنم :(
ولی عاشق بخش تره‌بار شدم...
اصلا راه رفتن تو این نقطه از زمین جزو عمر آدمی بحساب نمیاد. چطور میشه از دیدن این همه تازگی و رنگ به وجد نیومد.
محصولات خاص رشت رو گرفتم. دَرار ( دوستون بزرگ شده همین‌جاست و گفتن که این تلفظ درسته)، سیر گرفتم، ماهی هم که گفتم. پرتقال محلی و یه پنیر فوق‌العاده محلی هم گرفتم. یدونه نیم‌یار (نمک‌یار) هم برای مامان گرفتم. چون تو فضای مجازی دیده بودیم و خیلی خوشش اومده بود. البته خیلی سنگینه امیدوارم این باعث نشه خوشش نیاد.
یدونه هم از اینا برای تولد دوستم.
برای ناهار رفتیم استخر و تازه حس و حال شمال اومدن رو پیدا کردیم. هوا عالی بود.
اطراف استخر چرخیدم و بعداز ناهار هم دوعیدم هم با بچه‌ها پیاده‌روی کردم.
حرفی نیست جز لذت بردن از این فضا...
عصر کتاب و زبان هم تیک خورد. برای شام رفتیم بیرون و راستش یکم زیاده‌روی هم کردم. اما ایتز اوکی :)))
دیگه جونم براتون بگه خیلی خستم و نیاز به خواب و استراحت دارم.
و تمام...
راستی مرسی که همراهمید و با پیام‌های قشنگتون روزمو می‌سازید.
