هفته را خوب شروع نکردم. ولی یک اتفاق جالب افتاد که خودم را شگفتزده کرد.
از باشگاه برگشته بودم. گرمازده و خسته بودم. برای ناهار هم مهمان داشتم. یک لیوان برداشتم، شیر و مقداری پودر پروتئین کاکائویی برای خودم ریختم. هم زدم و گذاشتم روی کابینت. مشغول کار دیگری بودم که ناگهان دستم خورد به قاشق داخل لیوان و تمام محتویاتش خالی شد روی کابینت و ماشین ظرفشویی و ماشین لباسشویی و فرش و شلوارم... همه جا به گند کشیده شد.
اگر سالهای قبلتر بود دستپاچه میشدم، اعصابم خرد میشد و کلافه میشدم. مخصوصا که مهمانها هم در راه بودند. اما با خونسردی تمام همه جا را پاک کردم و روی فرش را روفرشی پهن کردم تا بعد به خدمتش برسم.
عجیب بود که بصورت ناگهانی و با افتادن این اتفاق متوجه این تغییر در خودم شدم.
خونسردی و حفظ آرامش در موقعیتی خاص.
در کلاس موسیقی استادی داشتم که میگفت تو فقط تمرین کن، زیاد تمرین کن، اصلا نگران این نباش که کارت خوب نیست. با تمرین زیاد ناگهان یک روز به خودت میآیی و متوجه میشوی که تمرینها جواب داده است و داری درست مینوازی.
حالا در همه احوال همینطور است. فقط کافیست به رفتار خود دقت کنیم و آگاه باشیم. مراقبه و ممارست بالأخره جواب میدهد.
در راستای زمخت نبودن همیشه دلم میخواسته مواردی را نادیده بگیرم. و احساس میکنم امروز قدمی رو به جلو داشتم.

۱۰ خرداد ۴۰۴