
چرا هر چیز که برایش تکلیفی روشن داریم به ناگهان جور دیگری میشود؟
مثلا میخواستم در آخر هفته کلا استراحت کنم. حتی میخواستم به خانه روستاییمان هم نروم تا از رفتوآمد آسوده باشم.
اما چه شد؟ نه تنها آخر هفته بلکه شنبه را هم به رفتوآمد گذراندم و از خستگی تن و جان و روح به تنگ آمدم.
جمعه را با دوستانی گذراندم، که نیمی از آن خوش بود و نیم دیگرش نه...
از اینها بگذریم.
میدانید به این فکر میکردم که وقتی در نهایت جایمان زیر خروارها خاک است، چرا این همه غرور؟
دلم میخواست به بعضیها بگویم هر چه هستی برای خودت هستی چرا فخرش را به من و دیگرانی میفروشی! اگر آن چند نفر طرفدارت نباشند اگر اسم مدیر و مسئول، پادکستر، بازیگر، تهیه کننده و حالا هر چیز دیگری را از اسمت حذف کنی، حال که هستی؟ چه چیزی برای ارائه داری؟
چرا تصور میکنید آنها که معمولیتر از شما هستند باید جلو شما خم و راست بشوند و ازتان امضا و عکس یادگاری بخواهند؟
و سختتان میشود که اگر کسی نسبت به حضورتان بیتوجه باشد.
این خود سلبریتی پنداری را از کجا آوردهاید؟
در روستایی که هستیم بازیگران زیادی میآیند و میروند. چون نزدیک تهران است و فیلمهایی را آنجا ضبط کردهاند. روزی پرویز پرستویی در روستا بوده و تصور میکرده کسی نمیشناسدش. چون آنطور که باید گویا اهالی روی سر و دست نبرده بودنشان. به یک نفر میگوید: مثل اینکه بنده را نشناختند. آن شخص میگوید: چرا دیگر، مگر پرویز پرستویی نیستید!
حالا میخواهم بدانم این توقع از کجا آمده که همیشه همه باید به دنبال شماها بدوند.
غرور اصلا چیز بدی نیست. البته تا مادامی که از ادب هم به دور نباشد. امان از آن دسته که مغرورند و بیادبی را هم چاشنی رفتار خود میکنند.
خب از این هم بگذریم.
هفته گذشته را به سختی تلاش کردم به امید آخر هفتهای خوب و استراحت کافی که نشد. پس امروز یکشنبه را روز تعطیل قرار دادم. و از فردا هفتهام را شروع میکنم.
در این گیرودار به یک نتیجه هم رسیدم.
یک نتیجه در رابطه با نحوهٔ برنامهریزی.
قبل از این برنامهها ساعتی بود، که خوب با من سازگار نیفتاد. چندی پیش برنامهها را روزانه کردم. کمی بهتر شد؛ به یکباره متوجه شدم شیفت دادن فکر و ذهنم از کاری به کار دیگر زمانبر و دشوار است. اما وقتی تمرکزم روی یک کار است بهتر آن کار را پیش میبرم.
به این صورت که نتیجه گرفتم مدتی را هم بصورت هفتگی برنامهریزی کنم. يعنی یک هفته کامل روی یک موضوع کار کنم و هفته بعدی روی کار بعدی...
و از این روند یک چرخه ایجاد کنم. کارهایی هم هست که باید بصورت روتین و روزانه برنامهریزی شوند.
امیدوارم این دیگر جواب بدهد.
نتیجه:
میخواهم امروز را استراحت کنم. با دوستانم گپی بزنم. کمی برنامهریزی کنم و با کتاب سرم را گرم کنم.
۲۸ اردیبهشت ۴۰۴