آدمی چقدر در طول عمر خود تغییر میکند! مثل ذائقهاش که بسیار دستخوش تغییر میشود.
کودکی خود را به یاد آوريد. اغلب کودکان با پیاز داخل غذا مشکل دارند. خود من اگر پیاز داخل غذا میدیم، از گرسنگی میمردم ولی لب به آن غذا نمیزدم. اما حالا در چهل سالگی چه؟ هر چه پیاز داغ غذا بیشتر باشد، علاقهی من به آن غذا بیشتر است.
میبینید، تغییر بزرگی به حساب میآید. بماند که این یک دلیل علمی هم دارد. و آن حساس بودن گیرندهها در کودکی است.
اما حرفم جای دیگری است. میخواهم بگویم سخت نگیر اگر تا دیروز نظرت چنین بوده و چنان فکر میکردی؛ ممکن است چند مدت دیگر جور دیگر که نه اصلا به کل نظرت تغییر کرده باشد. پس بیا و انقدر محکم راجع به همه چیز حرف نزنیم.
شاید فردا روزی تغییر در افکار و روند زندگی و حالا هر چیز دیگری مسیرمان را تغییر داد. همیشه یک درصدی را برای تغییر قائل باشیم.
اگر حالا از خوراکی خوشم نیاید نمیگویم واااای من که اصلا لب نمیزنم، میگویم فعلا نمیخورمش یا فعلا دوست ندارم تست کنم.
در مورد افکار و مدل زندگی هم همین است. فعلا خط سیر زندگی این آست یا آن است. اما ممکن است ورق برگردد و همه چیز جور دیگر بشود.
منظورم این است که چیزها را صفر و صدی نبینیم. شاید فردا همه چیز جور دیگری بود.

۲۴ اردیبهشت ۴۰۴