۱۹۰. پینترست

گهگاهی که پینترست را باز می‌کنم و چرخی در آن می‌زنم دلم می‌خواهد ساکنش شوم. از بس که ملیح و ساکت و آرام است. نه مثل تلگرام پر از حرف حرف است. نه مثل اینستا پر از تحرک و جنب و جوش نه مثل واتسپ بی‌رنگ و بو و نه مثل توئیتر پر از کنایه و طعنه...

آرام است، آرام است و باز آرام است. رنگارنگ است. رویایی است. پر از فانتزی‌های قشنگ... هر زمان پا به درونش می‌گذارم انگار آلیس هستم در سرزمین عجایب...

کاش می‌شد زندگی‌اش کرد.

۳ دی ۴۰۴