قبلا هم در اینجا از شلوغیهای بهار و تابستانم ذکر مصیبت گفتهام.
تمام آخر هفتهها به کار باغ و رفتوآمدش اختصاص دارد. نه میتوانيم به جایی برای تفرج برویم، نه میشود در خانه بمانیم. در باغ کلی کار برای انجام دادن وجود دارد که انتظار ما را میکشد. از طرفی اگر نرویم و نگهبانی باغ را ندهیم، به سه نکشیده فقط خاکش برایمان باقی میماند.
اینها را از این جهت گفتم که دلم خلوت و استراحتی میخواهد که میدانم تا آخر تابستان نصیبم نمیشود.
تمام امروز به رها فکر کردم، به موهایش، به حرفایی که با پدرش میزد. فعلا چیزی برای گفتن ندارم، شاید بعدتر از افکارم نوشتم. فقط اگر ندیدهاید تا روی پرده است بروید و ببینیدش.

روزهایم که شلوغ هست. امشب مهمان هم داریم. آن هم از آن یکهوییها...
مجبور شدم یکی دو کار که تقریبا انجام هر روزشان واجب است را کنار بگذارم تا بتوانم به کارهای خانه و شام شب برسم.
سعی کردم ساده برگزار کنم. زرشک پلو و مرغ و یک سالاد فصل، ژله هم یک بسته داشتیم که آن را هم آماده کردم.
تمرین در باشگاه جان زیادی از من میگیرید. روزی دو سه ساعت هم پای سیستم و بعد هم دوختن پته...
کارهای روتین خانه هم که همیشگیست.
باقی بماند برای بعد...
۲۷ فروردین ۴۰۴