من عاشق تغییرات کوچک و بزرگ در محیط اطرافم هستم. از جابجا کردن یک مبل و گلدان گرفته تا خراب کردن دیوار و ساختنها به اشکال گوناگون...
مادامی که از زندگی خسته و ملول میشوم این یکی از بازیهای من است. میفتم به جان خانه و جای همه چیز را تغییر میدهم. البته تمام تلاشم را میکنم تا جای گلدانهای با گل طبیعی را تغییر ندهم. چون به این کار حساس هستند و اخمهایشان در هم میشود. اما برای جابجا کردن اجسام بیجان دستم باز است. زورم هم زیاد است. البته آنهایی را که خیلی سنگین هستند، کشان کشان به این طرف و آن طرف خانه میبرم. (طفلک همسایهی طبقهی پایین)
اینکار چند حسن دارد. اول اینکه سرگرمم میکند و نمیگذارد تا فکر و خیالم زیادی هرز بپرد. دوم اینکه خانه و چیدمانش از یکنواختی در میآید و تنوعی میشود. سوم اینکه جاهایی که برای روبیدن و گردگیری دور از دسترس بودهاند را میتوانم پاک کنم. چهارم و آخری همان است که اول گفتم من تغییرات این چنینی را دوست دارم و برایم حس خوشایندی به همراه دارد.
اغلب کارهای کوچک نتیجههای بزرگی برای من دارد. :)
این را هم بگویم امروز اینکار را نکردم چون اینبار قرار است دیوارها را خراب کنیم، پس تا آن زمان برای تغییرات باید صبر کنم. :)
یادم آمد که اینکار دلخواهم است. برای همین دربارهاش نوشتم. :)
امروز روز بهتری داشتم. با اینکه بدنم کمی کسالت داشت، میدانستم که تمرین روبراهم میکند. پس با این حساب ۷ صبح باشگاه بودم.
به کارها رسیدم و یک ساعتی هم چرت زدم. این چرت یکساعته خیلی چسبید.
بدنم کمی ضعیف شده و نیاز به رسیدگی بیشتری دارم.
این روزها هم میگذرد و خوب است که میگذرد.

