
از دیروز به این فکر میکنم، آمدیم و جنگ به زودی تمام نشد. چه باید بکنم تا این روزهای کشدار کمی راحتتر بگذرند. کارهایم چه میشوند! برنامههای خرد و کلانی که داشتم!
فکر کردم و فکر کردم و نتیجه این شد که ادامه بدهم. آدمی همین است دیگر و شاید اصلا همین خوبی آدمی باشد که عادت میکند. به شرایط بد و خوب خو میکند و در نهایت باز همان آدم سابقی که بود میشود.
فعلا باشگاه رفتن تعطیل است و من دسترسی به باشگاه ندارم. اما دمبل و کش ورزشی در خانه دارم. بعضی حرکات هم که با وزن بدن است و نیاز به چیزی ندارند. پس هر روز یک ساعت تمرین میکنم. (سخت است، ارادهام برای تمرین در خانه ضعیف است اما باید انجامش دهم)
زبان رو از روی دو اپلیکیشن میخوانم. پس این هم مشکلی ندارد و نیاز به یک قلم و دفتر دارد و تمام. بنابراین روزانه یک ساعت هم زبان.
با خود کتابی به همراه نیاوردهام. اما اپلیکیشن طاقچه را دارم. پس یکی دو ساعتی هم میتوانم کتاب بخوابم.
سریال و فیلم هم میتوانم ببینم که این در برنامه نیست اگر دلمخواست میبینم و اگر نشد و نخواستم هم هیچ...
سعی میکنم بدون کالری شماری (چون نه ترازو دارم و نه اعصابش را) رژیمم را رعایت کنم و به علت عصبی بودن در این روزها پرخوری نکنم. آب هم که به میزان لازم مصرف کنم.
کمی هم به پوست و موها رسیدگی کنم. چون آب در اینجا جیرهبندی است امکان روزانه دوش گرفتن را نداریم. خشکی و ترک کف پا اولین چیزی است که اینجور وقتها سروکلهاش پیدا میشود.
من هم هنوز در ته دلم استرس و ترس دارم. هنوز از اینکه نمیدانم چه قرار است بر سرمان بریزد و نریزد واهمه دارم. آرزو دارم زودتر این جنگ تمام شود و همهمان صحیح و سلامت به خانههامان که امیدوارم هنوز سر پا و سالم باشند بازگردیم. زندگی را از سر بگیریم و این بار بیشتر از پیش قدر همه چیزهای جاری در زندگیمان را بدانیم.
با ریختن این برنامه فقط میخواهم کمی ذهنم را مرتب کنم. کمی به خودم دلداری بدهم. کمی خیال کنم که این روزها زودتر خواهند گذشت و احساس درماندگی را دور کنم.
چه اشکالی دارد اگر با هر روشی که بلد هستیم و امکاناتش را داریم به آرامش جسم و ذهن خود کمک کنیم!
اشکالی که ندارد هیچ خیلی هم خوب است. قوی بمانید چون راهی جز این نیست.
در هفتهای که گذشت با وجود اینترنت ضعیف و گاهی قطع سعی کردم چالش نوشتن را رها نکنم و بنویسم. برخی برنامهها هنوز هم کار نمیکنند. گوگل هم دو روز بود بالا نمیآمد ولی خوشبختانه از دیروز کار میکند. پس تا روزی به اینجا دسترسی داشته باشم، پنج روز اول هفته را خواهم نوشت.
مراقب خودتان باشید.
۳۱ خرداد ۴۰۴