چالش

کار این صفحه با چالش شروع شد. حالا انگار بلد نیستم در زمانی غیر از زمان چالش‌ها بیام اینجا و چیزکی بنویسم.

از طرفی دلم برای اینجا بودن تنگ شده. برای چالش رفتن و تغییرات خفنش...

می‌دونم خیلی وقته ننوشتم، یه چیزی حدود ۳ هفته... بعد از اون کار طاقت‌فرسا سعی کردم بیشتر استراحت کنم. بیشتر کتاب خوندم و بیشتر فیلم دیدم. باشگاه رفتم و کارم رو انجام دادم و به جز اینا دل مشغول هیچ چیز دیگه‌ای نبودم.

راستش به این نتیجه رسیدم که تعدد کارهام واقعا زیاده و خیلی دور از ذهنه بتونم در یک آن واحد به همشون رسیدگی کنم.

از طرفی حذف کردنشون هم اصلا برام کار آسونی نیست.

از همه اینا که بگذریم دلم چالش جدید می‌خواد. در نظرم داشتم تا از مهرماه شروع کنم اما کو تاااا مهر...

پس...

یک دوره‌ی چهل روزه رو از شنبه ۱۳ مرداد شروع می‌کنم. اتمام این چالش روز ۲۱ شهریور خواهد بود.

مواردی که انجام اون‌ها اجباری هست و در صورت انجام ندادن هر کدوم از موارد می‌سوزم عبارتنداز:

1. چهار روز در هفته باشگاه_و در تمام طول هفته به مدت ۳۰ دقیقه تمرینات شکمی انجام می‌دم.
2. کالری شماری می‌کنم و تو نقصان کالری ۱۵۰۰ می‌مونم. خیلی مهمه که از ۱۵۰۰ بیشتر نشه. و ۸۰ تا ۱۲۰ گرم هم پروتئین دریافت کنم. ۸ لیوان آب رو حتما بخورم. نوشابه و الکل ممنوع هست.
3. دو هفته‌ست که زبان نخوندم پس حتما باید تو چالش باشه. به روزی نیم‌ساعت اکتفا می‌کنم بلکم موندگار باشه و بعد از اتمام چالش هم ادامه داشته باشه. (شاید بگی همش نیم ساعت! باید بگم بله نیم ساعت خیلی بهتر از هیچیه)
4. نوشتن گزارش بصورت روزانه در ویرگول. اینجا بودن بهم انگیزه میده و در کنارش نوشتن رو هم تمرین می‌کنم.

چند توضیح مختصر:

_کتاب رو ننوشتم چون روتین هست و هر روز خواه ناخواه می‌خونم. پس نیازی نمی‌بینم اینجا باشه.

_عکس هم روزانه نمی‌گیرم فقط یکی در ابتدا و یکی در انتهای چالش.

سری قبل خیلی‌ها دلنگرانی داشتن که ای وای چه روزای سختی، کاش سختی‌های ما هم از این دست بود. من هم سعی می‌کردم با رعایت ادب جوابی به این حرف‌ها بدم. اما اینبار واقعا اینکارو نخواهم کرد. اهمیتی هم نداره می‌تونن شخصیت واقعی خودشون رو در کلمات به نمایش بذارن. یک برش خیلی کوچیک از زندگی کسی رو دیدن و نظر دادن خیلی کار آسونیه، و البته کوته‌نظرانه.

پیشاپیش هم از کسانی که این نوشته‌ها رو دنبال می‌کنن و بهم انگیزه دادن و میدن تشکر می‌کنم.

یه چیز کوچیک دیگه هم بگم...

یسری کار عقب‌افتاده دارم که گوشه ذهنم جا خوش کردن. می‌دونم تا انجامشون ندم دلم آروم نمیگیگیره. امیدوارم تو این مدت بتونم به اون‌ها هم سروسامونی بدم.

و باید بگم با اینکه این سومین چالش منه ولی بازم برای شروعش کمی استرس دارم.

ممنون که تا اینجا اومدی همراه نازنین و نادیده‌ی من...

پایان.