امروز چندین احساس رو تجربه کردم. اول ملال و بیحوصلگی، بعد ناراحتی، عصبانیت، استرس، خوشحالی و ذوق و در نهایت آرامش...
تجربهی اینها معجون عجیبی بود برای امروزم...
صبح که اصلا حسی برای تمرین نداشتم. زوری زوری رفتم و یکساعت تمرین کردم. بعدش سریع جمع کردم اومدم خونه، ولو شدم.
یکم با دوستم حرف زدم. یکم پینترست گردی کردم. یکم مطلب خوندم. کمی هم از کتاب ایران درودی رو خوندم.
یه فیلم نصفه از ونگوگ دیدم. کارای خونه رو با همون بیحالی رتق و فتق کردم.
آخر نسشتم و طرح رسم کردم.

کار خاصی نکردم و همینکه تونستم روز رو به شب برسونم اوکیه...
دوستای خوب نعمت هستن.
جدا اگه دوستامون رو نداشتیم چطور ادمهایی بودیم!