دلم نمی‌خواد عصبی بازی دربیارم و از کوره در برم. حالا هر چقدرم که حق رو به جانب خودم بدونم. از رفتارهای ناگهانی و هیستریک ناراحت میشم و تا مدت‌ها روح رو می‌خوره. از آدم داد و بیدادی بودن هم بدم میاد. دوست ندارم تحت هیچ شرایطی کنترل اوضاع از دستم خارج بشه.
ظهر که از باشگاه برمی‌گشتم گفتم برم یدونه سنگک تازه بگیرم. داخل نونوایی چند نفری وایساده بودن و منم چون یدونه می‌خواستم وایسادم. اغلب سنشون بالا بود. یه خانومی گفت برای من کارت میکشی؟ گفتم بله. بعدش همه‌ی اونایی که اونجا بودن کارتاشون رو دونه دونه می‌دادن تا براشون کارت بکشم. بامزه بود، خندم گرفت. منتظر بودم نون از تنور دربیاد و کاری هم نداشتم. پس خوشحال هم شدم که کار کوچیکی انجام دادم.
یکی از آقایون که به نظر می‌رسید دوروبر ۷۰ سال سن داشته باشه به شاطر گفت آقا من کارت کشیدم میشه نون منو بذاری کنار تا برم داروخونه و برگردم... نونوا گفت نه نمیشه، وایستا خودت جمع کن امروز شلوغه... آقای تقریبا ۷۰ ساله باز حرفشو تکرار و کرد و این بار شاطر داد زد، گفتم که نمیشه پیرمرد، وایسا خودت نونتو جمع کن بعد برو هر جا خواستی بری.
اینجا یکم بحث بالا گرفت و شاطر خیلی داد زد. من فقط به همکار شاطر اشاره کردم که دوستتو آروم کن. اون آقام رفت نشست سر جاش...
همون لحظه فکر کردم من دیگه از این نونوایی خرید نمی‌کنم. این رفتار زننده و ناجور حالمو گرفت. دیگه هر وقت بخوام برم اونجا یاد این بدرفتاری میفتم. کاسب باید خوش‌اخلاق و مردم‌دار باشه. روی خوش و برخورد مؤدبانه داشته باشه. بله درسته هر کسی در هر جایگاهی لازمه که این خصوصیات رو داشته باشه. اما من در مورد کسبه و هر کسی که به نوعی در ارتباط مستقیم با عموم مردم هست حساسيت بیشتری دارم.
اینو به خودم متذکر میشم. که دیدی تا چه حد رفتار شاطر زشت و زننده بود. لطفا حواست باشه عین اون نباشی. پرخاش نکن، صبور باش، مهربون باش، نگاه بالا به پایین نداشته باش، بد حرف نزن و خوشرو باش.
امروز خیلی خسته بودم پس یکم دیرتر روزمو شروع کردم. ساعت ۸ دوش گرفتم و صبونه خوردم، رفتم باشگاه...
تا برسم خونه ۱۱ بود. دوباره دوش گرفتم و میان‌وعده خوردم. برنامه‌ریزی کردم از ساعت ۱ کارارو شروع کنم. حقیقتش چون حجم کارای امروزم بالاست از صبح دچار یه استرس و تشویشی هستم.
امیدوارم بتونم دونه دونه انجامشون بدم تا حالم بهتر و رو به بالا بشه. ۱۲:۱۶ دقیقه
خب همیشه چیزای پیش‌بینی نشده‌ای وجود دارن... بعد از نوشتن بخش اول از خستگی خواب رفتم و ساعت ۱:۳۰ دقیقه بعدازظهر بیدار شدم. کمی انرژی گرفته بودم. یه قهوه خوردم و یکساعتی رو سرگرم جموجور کردن خونه شدم.
ساعت ۲:۳۰ نشستم پای کار که زنگ زدن و مجبور شدم برای شرکت در مراسم ختمی آماده بشم و برم. دیگه تا برم و بیام شد الان که ساعت نزدیک ۱۱ شبه... زبان خوندم و کتاب هم خوندم ولی از کارم که یک ساعتو نیم بود فقط هفت دقیقه‌ش رو انجام دادم.
ناهار هم فرصت نشد بخورم. میان‌وعده بعد از تمرین هم همونجا داخل باشگاه می‌خورم.
روز ۷۱✅️
