
امروز روز عجیبی بود.

خونه مامان بودم.(ورداورد، منطقه ۲۲ تهران) ساعت ۹ صبح اسنپ گرفتم و اومدم کرج تا برم باشگاه... هوا بشدت عالی بود و خیابونا خلوت. به آقای راننده گفتم اگه اشکالی نداره و خودتون اذیت نمیشید، امکان داره صدای موسیقی رو بلندتر کنید؟ از صدای موسیقی و هوای بهاری سرمست بودم. به باشگاه که رسیدم دیگه خوشحالیم تکمیل شد و پر انرژی دو ساعتی رو تمرین کردم.

بعد از باشگاه قدم زنون رفتم سمت خونه... وعده بعد باشگاهمو خوردم، ناهار آماده کردم.

بعد از اون آماده شدم و با خاله اومدیم وردیج...
اینجا که رسیدیم با تینا رفتیم سمت باغ یه سری و گوشی آب بدیم...
که در ادامه اتفاقات جالبی افتاد که نه اینجا جاشه و نه میشه تو دو سه خط گفتش. بس موکولش میکنم برای بعدتر و تو پست جداگانه مینویسمش.
فقط بگم روز خوبم عالی تموم شد.
در ادامه چون وقت تنگ شده بود کتاب و زبان رو فشرده خوندم.

میدونی چند وقتیه فکر میکنم باید به انجام کارهای کوچیکی که دارم تعهد بیشتری داشته باشم و خیلی به نتیجه فکر نکنم، البته فعلا... تو مسیر بمونم و آهسته آهسته پیش برم. حتم دارم که بالأخره نتیجه میده و این تلاشهای کوچیک اما مستمر به موقع به بار میشینه...
من یک دونه کوچیکم تو دل خاک و میدونم روزی سبز میشم. یعنی امیدوارم و میخوام براش تلاش کنم.
چالشم یکم هول هولی پیش رفت ولی موفق شدم همشون رو انجام بدم.
تیک روز پنجم هم خورده شد.☺️🌱