امان از ترس و وای به وقتی که نتونی از ترست رد بشی... اگر زودتر به ترسم فائق اومده بودم و دندون عقلم رو زودتر کشیده بودم، دندون بغلیش خراب نمی‌شد. اگر زودتر ترسم رو کنار گذاشته بودم زودتر اون دندون خراب رو درست کرده بودم انقدر درد نمی‌کشیدم. اگر وقتی مدام آبسه می‌کرد نمی‌ترسیدم به دکتر مراجعه می‌کردم، احتمالا خیلی زود خوب میشد و امروز مجبور نبودم برم و بکشمش...
راستش از این یکی دو روز که دیگه قطعی شد کشیدنش تمام وقت داشتم سعی می‌کردم با ترسم مبارزه کنم.
حواسمو پرت می‌کردم. به چیزای خاص فکر می‌کردم. مهمونی رفتم که تو جمع باشم. با این حال امروز خیلی ترس داشتم. می‌دونم قابل تحمله و دردای بدتری هم هست. اما از کار دندون کلا واهمه و ترس دارم.
هر جوری بود انجامش دادم. الان هم یه درد خفیفی دارم. بیشتر از اینکه از کشیدن دندون دردم بیاد، برای از دست دادن یکی از اعضای بدنم دردم اومد. و عمیقا غمگین شدم.
کاش تا وقتی خیلی دیر نشده بتونیم از ترس‌هامون عبور کنیم.
صب رفتم باشگاه و بعدش هم دندون پزشکی بودم. سعی کردم بیشتر استراحت کنم. و خیلی آروم به کارها هم رسیدگی کنم.
