

دوست...
یک کلمه به هزاران معنا.
امروز بعدازظهر بعد از باشگاه و کلی بدو بدو رفتم تهران تا دو دوست رو ببینم. که هر دوتاشون رو هم از پادکست دارم. عاطفه تهرانه و امیر از کانادا اومده بود. با اینکه با فواصل زمانی خیلی طولانی همدیگه رو ملاقات کردیم، اما گرما و صمیمیت سابق احساس میشد.
کمی تو انقلاب قدم زدیم و خیلی اتفاقی از کافهای به اسم "غولی" سر درآوردیم. جای کوچیک و دنج و باحالی بود.
دو ساعتی نشستیم و از هر دری با همحرف زدیم. تو پیاله چای خوردیم و صدای کافه من که همراه با اهنگ میخوند و تو فضای کوچیک آشپزخونهش میچرخید و کار میکرد رو میشنیدیم.

فضا پر بود از بافتنیها و چیزای جینگیل پینگیل...
جای جالب و بانمکی بود. احتمالا بازم بهش سر بزنم.
انقلاب_خیابان ۱۲ فروردین_کافه غولی_به مدیریت کوروش وفاداری
دلم تنگ شده بود و خوشحالم که دیدارها تازه شد.
با اینکه از تمرین و پیادهروی طولانی خسته شده بودم اما روز خوبی بود.
بیش باد این لحظات...