چالش ۷۵_۴

به قول فروغ: نمی‌دانم چرا تحمل جمعیت را ندارم...
تحمل زندگی فامیلی را ندارم...
من آنقدر به تنهایی خود عادت کرده ام که در هر حالت دیگری خودم را بلافاصله تحت فشار و مظلوم حس می‌کنم...
تا دور هستم دلم می‌خواهد نزدیک باشم و نزدیک که می‌شوم می‌بینم که اصلا استعدادش را ندارم...!

و این خود خود من هستم. باطری اجتماعی بودنم در دو، سه ساعت اول تموم میشه. بعد خستگی و گیجی جای همه چیز رو می‌گیره.

روزهای نچندان خوشایندی رو می‌گذرونم. با کمترین حرف و اتفاقی لبریز میشم.

پوست کلفت و دل نازک شدم. اهل نکوناله کردن نیستم. اما این غرای ریز و اینجا نوشتنشون کمک می‌کنه کمی از فشار روانی که دارم کاسته بشه.

درسته که زندگی هر روز چیز جدید رو می‌کنه و مدام در حال غافلگیری ماست... اما من باید خودم رو تغییر بدم و تا خودم تغییر نکنم هیچ چیز در اطراف من تغییر نخواهد کرد.

روز چهارم چالش هم به خیر گذشت. موقع ورزش کمی بی‌حال بودم، اما انجامش دادم. کتاب و زبان رو با دقت و سر فرصت خوندم.

هنوز هم میل به خوردن دارم. اما فقط باید بخوابم.

وقتایی که بیرون از خونم کمی کند پیش میرم. ولی خب مهم اینه که پیش میرم و متوقف نشدم.

میزان کالری دریافتی امروز ۱۵۰۰ کالری بود.

امیدوارم آرزوهاتون وقتی به سراغتون بیان که هنوز ذوقشون رو دارید 🌱