
کمی باورش برام سخته که فردا ۵۰ روزه میشه چالشم و دو سوم از راه رو اومدم. تغیراتی که داشتم کاملا محسوس هستن و به چشم میان... نه تنها ظاهری که در برنامهریزی و سبک زندگی هم تفاوتهای قابل توجهی میبینم.
چند روز قبل برای مهمونا نوشابه آوردم. (از قبل داشتیم و من نخریده بودم) خیلی خورده نشده و بعدش چون خودم هم نمیخورم کامل ریختمش رفت. قبلا اگه بود امکان نداشت بریزمش دور... دیروز برای بچهها بستنی گرفتم یه چند تا قاشق ازش خوردم. واقعا نه میل آنچنانی داشتم، نه ولعی. هیچی... امروز یک برش کیک گرفتم و خواستم تست کنم. اصلا مثل قبل خوشم نیومد ازش و با یکم آخه این چرا انقد شیرینه خوردمش. طعمش هم نسکافهای بود. راستشو بخواید خوشم ميومد که دیگه مثل سابق خودمو تو این چیزا خفه نمیکنم. بصورت خودکار سبد خریدم ۹۰ درصد سالم هستن.
صب ساعت ۶ بیدار شدم. یکم بوکمارک دوختم و صبونه خوردم بعدش هم رفتیم روستا...
تصمیم گرفته بودم تو باغ حواسمو از کارای اصلی پرت نکنم و جسمم رو بیش از حد خسته نکنم... امروز باید به خاک سم میزدیم که انجام شد. ناهار هم ماکارونی آماده شده روی زغال داشتیم.



مهیار تنها پسر بچهاییه که دیدم دوست داره دست گل وحشی درست کنه و از اینکار لذت میبره...

خب، بالأخره دوخت بوکمارک هم تموم شد:)))
عصر بود که با یک خانم و آقایی که برای تفریح اومده بودن اونطرفا آشنا شدم و گپ زدن باهاشون چقدر چسبید. خیلی خونگرم و صمیمی بودن و هر دو بسیار خوش برخورد و خوش رو بودن... از دیدنشون لذت بردم. چای آتیشی درست کردم و براشون آوردم. خیلی استقبال کردن و خوشحال شدن. خانم کارمند بانک بود و خودش شمارهش رو بهم داد و گفت اگه کاری داشتی.... من گرفتم نه از بابت کار، از بابت اینکه دوستداشتنی بودن و ارتباط با آدمایی با این سطح از انرژی رو دوست دارم. نمکی هم بود. و فکر میکنم نزدیک چهلو هفت هشت بودن. اینم باعث میشد بیشتر جذب شم. سرزنده و سرحال و با یه لبخند بزرگ روی صورتش. تیپ خیلی ساده و خیلی رفتار راحتی داشتن. خلاصه کیف داد.
تا نزدیکای غروب داخل باغ بودیم و تا بیام برسم خونه ۹ شب بود. سریع دوش گرفتم و نشستم سر زبان خوندن و بعدش هم کتاب و شام. طی روز میل به آب نداشتم و اینکه بیرون سخت بود. تو خونه تلافی کردم.


ببینم میتونم یه دلمه برگمو نوبرونه برای خودم درست کنم...


روز ۴۹ کمی دقیقه نودی اما با موفقیت به پایان رسید✅️