
صبح خیلی زود بیدار شدم، بارون ميومد. دوباره به زور خودمو خوابوندم. چون میترسم کمخوابی داستان شه... ۶ بود که دیگه بلند شدم. بخاطر یسری از اتفاقات از شخصی ناراحت بودم. تصمیم گرفتم در قالب یک پیام دلیل ناراحتی و حسم رو بهش بگم. و همین کار رو هم کردم. با واکنش خوبی مواجه نشدم و از همون صبح یه جورایی روزم درگیر چالش بود.
برنامم اینجوری بود که اول میخواستم چند تا کار انجام بدم و بعد برم باشگاه.
صبونه درست کردم. همون موقع پادکست "هرکول" رو شنیدم. تا اینجا حرفاشون خیلی به دردم خورده.

با دوستم حرف زدم و رفتم نشستم سر کارم. کار که تموم کتابم رو خوندم و بعدش هم آماده شدم رفتم باشگاه...

اصلا تمرکز نداشتم و هیچی نفهمیدم. از باشگاه که زدم بیرون همینجوری تو خیابونا بیهدف راه میرفتم و فکر میکردم. دیدم جلو در کتابفروشی هستم. رفتم داخل...

در نهایت بعد از یک ساعت تماشای کتابا با دو جلد از ترجمههای گلشیری راه افتادم سمت خونه... تا بیام برسم ساعت ۳ بعدازظهر شده بود. یه اتفاقی هم افتاد که جالب بود.
کلید انداختم در حیاط رو باز کنم، گیر کرد تو قفل... هر کاری کردم درنمیومد. مونده بودم چیکار کنم. یهو یه آقایی از همسایهها که من نمیشناختمشون اومد داخل حیاط. گفتم ببخشید این کلید من گیر کرده داخل قفل شما میتونید کمک کنید بهم؟ بنده خدا سریع اومد نگاه کرد و گفت پیچگوشتی لازم داره برم بیارم. رفت و برگشت و کلید رو از داخل قفل درآورد و بهم توضیح داد چرا گیر میکنه و آخر هم کارتشو داد گفت خواستید میتونم درستش کنم. خودشون کلیدساز بودن... 😄 خیلی بامزه شد. چون من هی دعا دعا میکردم یکی برسه کمک کنه بعد اصل جنس خودش اومده بود. خیلی حال داد.

وقتی رسیدم بالا همچنان دمق و بیحوصله بودم تا ساعت ۴ با لباس نشستم. مامان زنگ زد صحبت کردیم و بعدش رفتم دوش گرفتم. گرسنه نبودم فقط یکم خوراکی ردیف کردم و به جایی دو تا میانوعده و ناهار خوردم.

هوا تاریک شده بود و معلوم بود قراره رگبار بزنه. یه بارون خوشگل و شدید بارید. تا ۶ زبان خوندم و بعدش یه قصه از مهارتها رو ضبط کردم. یه پست معرفی کتاب هم برای آسنی کار کردم.
ساعت ۸ بود که رفتم سر وقت شام...

اصلا بهم نچسبید. اگه گرسنه نبودم واقعا بهش لب نمیزدم. خیلی بیمزه بود...
راستی اون شخص پیام داد و قالب یک ویس معذرتخواهی کرده بود و گفته بود فکر که کردم دیدم حق با تو بوده.
امروز به خیلی چیزا فکر کردم. به خودم، روابطم، باگهای شخصیتیم و... به اداره کردن امور... به الویتم تو زندگی...

این خیلی خوب بود وسط پیاده رو بود...
روز ۴۶ ✅️