خب من هنوز زنده هستم. روز بشدت پرکاری بود، اما خب راضی هستم ازش. فقط تنها جای سختش اونجا بود که فکر می‌کردم از شلوغی هفته گذشته خلاص شدم، دِ تو نگو، نههههه همچی خبرایی نیست.
فردا مهمون داریم :|
سعی می‌کنم سخت نگیرم تا سخت نگذره بهم... امشب رو زود می‌خوابم و فردا کمی سبک‌تر تمرین می‌کنم. تا از پس کارای شب بربیام...
بگذریم...
بعضیا یه مقاومت خیلی سرسختانه‌ای دارن در بحث‌ها و صحبت‌های معمول.
من خیلی اینو ندارم. یعنی فکر می‌کنم ندارم واقعا... خب یه درصد هم قائل به این باشیم که حرف دیگری درست باشه یا لااقل بخشیش درست باشه، یا اصلا ما درکی ازش نداریم. همین...
اصلا حوصله اینجور آدما رو ندارم و راستش ترجیح میدم، دور باشم ازشون تا هی بخوام باهاشون وارد بحثی بشم.
هیچ اعصاب یکه بدو کردن باهاشونو ندارم. سکوت و عبور از بحث انتخاب منه...
یک زمانی برام مهم بود که آدمارو برای خودم نگهدارم. اما الان بجز چند نفر معدود نفراتی، باقی در دایره‌های دورتری قرار دارن. حالا نظرم فرق کرده و فکر می‌کنم هر چی کمتر در ارتباط باشی برات بهتره و کیفیت بر کمیت ارجحیت داره. روابط کمتر با عمق بیشتر، این چیزیه که الان به دنبالشم.
تنهایی اصلا چیز بدی نیست. با هم بودن هم بد نیست. هر چیز در قاعده خودش خیلی هم زیبا و پسندیده هست.
برم بخوابم که فردا دنیایی از کار دارم.
