
دیشب دیروقت بود که خوابیدم. صبح با سر درد بیدار شدم. مهمونا خواب بودن و چون شب قبل فراموش کرده بودم ساک باشگاهو از اتاقشون بردارم، در نتیجه امروز نشد که برم تمرین نرفتم. کتابمو برداشتم و تمومش کردم.
کتاب "لذت کمتر داشتن" از "فرانسین جی" هم به پایان رسید. راهنمای داشتن یک زندگی مینیمال و اینکه چطور زندگیمون رو مرتب، سازماندهی و ساده کنیم.
سالها قبل خونه من پر بود از اشیا ریز و درشت و جورواجور، که بعضیاشون رو خودم تهیه کرده بودم و خیلی از اونارو هم در مناسبتهای مختلف از دوستان و اقوام کادو گرفته بودم. به جایی رسید که یکهو دیدم خونم داره تبدیل به سمساری مشاسمال میشه و از این همه شلوغی و تمیزکاری مداومشون خسته شدم. شروع حرکت لاکپشتی من به سمت مینیمال شدن از یک پادکست به نام "داکس" بود. در یک اپیزودش درباره مستندی صحبت کرده بود، که موضوعش مینیمالیست بود. چندین بار شنیدمش و تصمیم گرفتم من هم در این دسته باشم. اول از همه تمام ظروف رو بررسی کردم و جدا کردم و خیلییییشون رو به افراد مختلف از فامیل بخشیدم. بعد نوبت دکوریها بود. با اونها هم همینکار رو کردم. بعد از کمددیواری و قفسه کتابا بود. تمام کتابایی که میدونستم دیگه نمیخونم یا کتابای خوبی نبودن رو از بین کتابا جدا کردم. وسایلی که سالها فکر میکردم بلاخره روزی به کار میان ولی هیچ وقت به کار نیومدن رو همینطور...
خونه خالیتر و فضا بازتر میشد و من واقعا احساس میکردم نفس بیشتری دارم. حتی تعداد گلههای تو خونه رو کاهش دادم و خیلی از اونارو هدیه دادم به کسایی که میخواستنشون. لباسهایی که میشد استفاده کرد رو جدا کردم و بخشیدم و اونایی رو که نمیشد تبدیل به دستمال کردم. مدت زیادی هست که از خرید کیف و کفش امتناع میکنم و همونایی که دارم رو استفاده میکنم. واقعا دیگه از مصرفگرای افراطی بودن خسته شده بودم. حالا حس بهتری دارم به خودم به خونم به سبک زندگیم. هنوز راه زیادی دارم تا در مقابل وسوسهی مدهای هر روزه و تبلیغات به راحتی دووم بیارم و خرید بیهدف نداشته باشم. کمتر کتاب بخرم و بیشتر کتاب الکترونیک بخونم.
از وسایلی که دارم نهایت استفاده رو ببرم و از قانون یکی اضافه، یکی کم استفاده کنم. اینجوری با حجم عظیمی از وسایل روبرو نمیشم. خوندن این کتاب هم یادآوری بود در راستای همین موارد... خوبه که خوندمش تنها نقدم بهش اینه که میتونست کوتاهتر هم نوشته و از اضافه گویی کم کنه و بیشتر یه کتابچه راهنما باشه.
کتاب ساده و روون بود و سریع میشه تمومش کنی. تصمیم گرفتم چند تا از کتابام رو جدا کنم و بصورت امانت بدم بقیه هم بخونن.(این همیشه برام سخت بوده)
تو این کتاب از نظم و چیدمان صحیح صحبت کرده. از برنامه داشتن برای خرید و نگهداری وسایل. از اینکه چطور همیشه خونه و محل کارمون رو تمیز و مرتب نگهداریم و راهکارهایی براش گفته. به نظرم تأثیرگذار بود لااقل برای من که اینطور بود. از روزی که این کتاب رو میخونم باز هم دارم دورم رو خلوت میکنم و تقریبا خونه بیشتر از هر وقتی مرتب و تمیز بوده. با کارهای ساده و انجام نکات کوچیک...
آدما همیشه در حال ديدن چیزهای جدید و مدلهای مختلف هستن و همین باعث تا سخت از پس خرید نکردن بربیان... اما با آگاهی و فکر به محیط زیست این مسأله تا حد قابل توجهی کاهش پیدا میکنه.
مهمونا که بیدار شدن تا صبونه بخورن و آماده رفتن بشن ساعت از ۱۲.۳۰ هم گذشته بود.
تنها که شدم بیحوصلهتر و دمقتر شدم.
ناهار خوردم و فیلم دیدم و در نهایت دو ساعتی رو خوابیدم.
حال روحیم امروز تو پایینترین سطح خودش بود. غذاهای سرد یخچالی خوردم. جز اینکه یکم خونه رو جموجور کنم تقریبا هیچ کار دیگهای انجام ندادم.
فقط غروب برای اینکه چالشم خراب نشه زبان خوندم و یه تمرین سبک انجام دادم.


محتویات داخل بسته رو دوست داشتین ببینید. لوازم قاپبازی که از اجرای ترپند هدیه گرفتیم.
امیدوارم فردا روز من باشه.
روز ۴۳✅️