
از جهت چالش روز سختی نبود و تمام موارد با کیفیت قابل قبولی انجام شد.
برعکس شب قبل خوب خوابیدم و صبح به موقع بیدار شدم. سر فرصت صبونه خوردم و به کارام رسیدم. یک ساعت آنلاین با ساحل کتاب "زمین سوخته" رو خوندیم. هر بار متأثر میشم از خوندنش. هر بار که نگاهم به صورتم میفتاد احساس میکردم چهرهم عادی نیست. افسوس از جانهای عزیزی که پر پر شد...
امروز یه قصه کوتاه از مهارتها هم برای آسنی کار کردم. وقتی برای آسنی کاری انجام میدم بشدت احساس سبکی میکنم.

مجموع دریافتی ۱۴۰۰ کالری...

گردن درد گرفتم از بس امروز به آسمون نگاه کردم.
تمرین هم کردم. بعضی حرکات با وزن بدن اشک آدمو درمیاره...
روز دوم هم با موفقیت پشت سر گذاشته شد.
نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت که با این حال خراب و داغونم باز دارم ادامه میدم!
ظاهرم چیز خاصی رو نشون نمیده. فقط این خودمم که میدونم از درون دارم پاره میشم... خودمم یه جورایی حال خودمو نمیفهمم. فقط میدونم حالم خوش نیست. روبراه نیستم. زندگی کردن برام سخته. ده بار چشام پر شد ولی اشکی نریخت... اینم برا من شده به معضل... حس میکنم شبیه آدم آهنی شدم.