صبح با حال بدی بیدار شدم. ساعت ۵.۳۰ بود. چون باشگاه نداشتم تا ۶ موندم تو جا... دیدم خوابم نمیره پاشدم و کتاب 1Q84 رو خوندم. انرژی خوبی نداشتم و تا ۹ صب ول چرخیدم تو خونه و هیچ کاری نکردم.
مهمون داشتم و یکم بعدش اومدن. مامانم و خواهر کوچیکه... مامانم آدم عجولی هست و همیشه تو انجام همه کارا عجله داره... من برعکس اینطوری نیستم. آدم سرفرصتم و واقعا کم پیش میاد پشت گوش بندازم کاری رو... حالا بخوام با جزئیات بگم قصه حسین کرد شبستری میشه... خلاصه که کلافه بودم و بدتر هم شدم. چندین بار تا آستانه‌ی ترکیدن پیش رفتم ولی نفس عمیق کشیدم و خودمو دلداری دادم. گفتم به کارات برس بهتر میشی...
اول کار ادیت رو یکم انجام دادم و بعدش کتابم رو خوندم... خیلی اتفاقی تو بخشی بود که داشت از بخشش می‌گفت و خیلی اتفاقی‌تر از بخشش پدر و مادرها می‌گفت. اینکه اونا هم در بچگی آسیب‌هایی داشتن و نبود تراپیست و روان‌درمانگر و یا کتاب‌های تربیتی و یا حالا جو زندگی در زمانه اون‌ها باعث شده اشتباهاتی داشته باشن... و شما نباید تمام تقصیرها رو به گردن اونا بندازید. خلاصه که برام الهام بخش بود و آرومم کرد.
هر چی کارم بیشتر جلو می‌رفت حالم هم در طی روز بهتر می‌شد... من می‌دونم چمه ولی خب فعلا چاره‌ای جز صبر ندارم. و هر روز داستان داره سخت‌تر میشه...
خلاصه بعد ناهار (که وقتی خوردمش یادم افتاد عکس نگرفتم ازش) زبانم رو خوندم که وسطاش خوابم رفت و چقد بهم چسبید. بیدار شدم باقیش رو خوندم و متن قصه‌ی آینده آسنی رو نوشتم.
متن که نه، چون از روی کتاب قصه می‌خوام بگم... برای صداپیشه‌ها دیالوگ‌ها رو جدا جدا نوشتم...
کارام که تموم شد شام درست کردم و ورزش کردم. مامان گفت بریم بیرون؟ گفتم بریم. رفتیم یه تابی خوردیم و برگشتیم. تا برسیم سریع شامو ردیف کردم
قیمه داشتیم که من بیشتر گوشتاشو برداشتم.
الان حالم بهتره ولی واقعا روزای سختی رو می‌گذرونم. همه‌ی آدما سختی‌هاشون برای خودشون خیلی سخت و اذیت کننده‌ست.
یه تصمیمی که گرفتم اینه که خیلی ریز و آهسته کارها رو در کنار هم پیش ببرم. بدون نگاه خیلی دور به آینده. بدون عجله و بدون استرس. پیجای اینستام ریزش میکنه؟ بکنه اصلا دیگه اهمیتی نمی‌دم بهش... می‌دونم که کاری هستن و کار روشون مهمه ولی من الان نیاز دارم در آرامش باشم.
از اینکه صبح‌ها زود بیدار میشم خیلی راضی هستم. دارم عاشق روزای بلند میشم.
این عکس مال دو سه هفته قبله... نِلی اصلا دستی نیست و برعکس چیکو (جفتش)اصلا تو دست نمیاد... انگار از آدما فراریه و بهشون اعتماد نداره. خوشش میاد باهاش حرف بزنیم. جواب میده ولی از اینکه بیاد تو دست بشینه هیچ خوشش نمیاد.
حس میکنم الان خیلی شبیه نلی هستم.
به هر حال روز شونزدم هم گذشت✅️
کالری دریافتی ۱۵۰۰
پروتئین امروز ۹۰ گرم
