چالش ۷۵_۱۳

الان دیدم آخر پست دیروز نوشتم امیدوارم فردا روز بهتری برای همه‌مون باشه... آیا برای شما بهتر بود؟

بیاید رو حس‌های خوب امروزمون تمرکز کنیم.

صب به یکی از درختای سر راهم دست زدم. قبلا بهتون کفتم این کار یه حس فوق‌العاده و عجیب غریب بهم میده. اونقدر عجیب که حس می‌کنم دستم یه نیروی ناشناخته به خودش گرفته. هر چی که هست شگفت‌انگیزه برام...

و باشگاه خلوت بود و راحت تمرین کردم. خرید کردم و برگشتم یه میان‌وعده خوشمزه درست کردم. عاشق طعمشم... آشپزی برای کسی که اینکارو دوست داره یک دنیاست. دنیایی از طعم‌ها، رنگ‌ها، بوها و خوشمزگی‌ها. من عاشق ساخت و ساز مواد خوراکی با هم هستم. ترکیب اونا با هم رنگاشون اون طعمی که از هم‌نشینی‌شون با هم بدست میاد. وقتی موسیقی می‌شنوم و آشپزی می‌کنم دیگه تو این دنیا نیستم.

فیلم دیدم. و فیلم دیدن و بی‌دغدغه بودن یک فرصت و یک هدیه‌ست... کلی موزیک شنیدم. و بارها پرت شدم تو خاطره‌ایی... عجیبه اینکه نواها این قدرت رو دارن... آسمون آبی بود. و چون کم پیش میاد باید از آبی بودنش لذت برد. متأسفانه زود از دست میره اگه حواسمون بهش نباشه.

اووو راستی تولد دوستم بود و با خانواده‌‌شون هماهنگ کردم و شام پختم رفتیم خونشون، سوپرایزش کردیم. خیلی قیافش دیدنی بود. و چی می‌مونه از این زندگی برای ما جز همین دلخوشی‌ها و کنار هم بودن‌های کوچیک!

تو مسیر باشگاه یه خونه قدیمی هست که یه بالکن خیلییی خفن رو به خیابون داره. هر روز نگاش می‌کنم و به آدمایی که توش زندگی کردن فکر می‌کنم. به بعدازظهرهایی که توش نشستن و چای خوردن.

اون بالکن قشنگش هر روز دل منو می‌بره.

ناهار آش گندم داشتم. البته بیشتر پختم که این چند روز تو سرما آماده داشته باشم.

زندگی غم و شادیش کنار همه...

یکی دیگه از قشنگیای امروز هلال ماه بود که خیلی به خط افق نزدیک بود.

دستم لرزیده ولی دلم نیومد نذارمش.

امروز هم یه روز بود پر از بدو بدو... غم داشت، شادی‌ام داشت. هوام خیلی سرد شده از اونا که من دوست دارم فقط کاش یکمی هم از این خشکی دربیاد.

خوشحالی‌های کوچولو، تلاش برای هدف و از مسیر لذت بردن، این اون چیزیه که نباید از یادمون بره.

مشکلات همیشه هستن اصلا اگه نباشن عجیبه ولی ما از پسشون برمیایم. :)))

خلاصه که روز سیزدهم هم پاس شد. ✅️