چگونه میتوانم از اضطراب سبقت بگیرم و نگذارم تا عنان حالم را دست بگيرد! افکار منفی، سخت مرا در پیلهی خود میفشارد. دانههای عرق از پیشانی و گردنم سر میخوردند و فرومیچکند. نفس کشیدن سخت میشود و من فقط در تلاشم تا همهی اینها را از خود دور سازم.
اما چگونه؟ به چه صورت میتوان از افکار ترسناکم دوری جویم. تن خسته از اضطرابم را آرام سازم و امیدوار باقی بمانم!
مادامی که درد از آنِ خودت باشد تحمل کردنش به مراتب آسانتر از وقتی است که عزیزانت با آن پنجه در پنجه باشند و هیچ کاری از تو ساخته نباشد.
این ناتوانی، ذهنم را در هم کوبیده.
افکارم را کنار میزنم. هنوز سرم سنگین است، هنوز گرما دارد بدنم را منفجر میکند.
نمیتوانم بنشیم باید بروم. باید پیله را بشکافم...
۱۴ مرداد ۴۰۴
پست ۸۹