اغلب در فضاهای مجازی شاهد اجرای چالش ۷۵ روز سخت توسط افراد مختلفی بودم و از همون ابتدا دلم میخواست که من هم انجامش بدم. اما ترسی که از شکست داشتم، مانع میشد. تا اینکه بالأخره دل رو یک دله کردم و تصمیم گرفتم عملیش کنم.
حالا بعد از ۷۵ روز و انجام این چالش به خودم میگم، این بود چیزی که از واهمه داشتی! حتی اگه به هر دلیلی وسطاش متوقف هم میشد بازم اشکالی نداشت. میتونستم مثل چالش۲۱ از نو شروع کنم.
حالا دلم چیزای هیجانانگیزتری میطلبه، نظم و دیسیپلین بیشتر. کار با کیفیت و هدفمند.
این بار هدف من فقط انجام چالش بود، اینکه نذارم زنجیره پاره بشه. میتونم بگم راه و رسمش رو یاد گرفتم. و آماده هستم تا هدفگذاری کنم و سخت تلاش کنم تا بهش برسم.
تو فکر اینم برای پائیز یه چالش دیگه طراحی کنم.
تابستون خوب روش فکر میکنم و از حالا براش هیجان دارم.
علاوه بر ظاهرم تغییرات زیادی در رفتار و افکارم به وجود اومده. در لایفاستایلم هم همینطور... و من عاشق این تغییراتم... از لحاظ بدی سالمتر و خیلی قویتر شدم. حالا به خودم میگم دیدی تونستی! پس کارای بزرگتری هم ازت برمیاد فقط کافیه تصمیم بگیری و شروع کنی.
سه روزی رو به خودم استراحت میدم و سختگیری در کار نیست. ولی بعد از این سه روز به روتینی که ساختم برمیگردم.
تو تابستون نگهداشتن نظم کمی سخت میشه، چون گشت و گذار و سفر و کارای باغ بیشتر از بقیه وقتهاست. اما سعی میکنم این تابستون از شنبه تا چهارشنبه روتینم رو کامل انجام بدم.
این روتین شامل:
یک هفتهای رو باید به فکر کردن بگذرونم و ببینم چطور میتونم به بهترین شکل از تابستون امسال استفاده کنم.
چند تا کار عقبافتاده دارم و اگه اونارو انجام بدم خوشحالترین خواهم بود. پس نیاز دارم اولویتبندی کنم. البته، قطعا با دید باز و منطقی به زمان و ظرفیت خودم نگاه کنم و براشون برنامهریزی کنم.
دونه دونه پیش ببرم و تیک بزنم.
اینا هم برای من به نوعی چالش هستن. اگه از من بپرسی میگم همه چیز در این دنیا نوعی از چالش هست. فقط کمی باید زاویه دیدت رو تغییر بدی.
دلم نمیخواد نوشتن در اینجا رو ترک کنم، پس هفتهای یک پست از روزهایی که در ایام هفته گذروندم مینویسم.
و دوست دارم اینو به تویی که این متن رو میخونه بگم نترس فقط انجامش بده. تصمیم بگیر و شروع کن.
ممنونم از همه دوستانی که این مدت من رو خوندن و همراهم بودن. دوستون دارم.☺️
پایان.
