
حرف زدن و گفتگو داشتن کار میکند. یقین میدانم که کار میکند. گاهی کمی طول میکشد. گاهی هم سر ضرب جواب میدهد. اما در هر صورت جواب میدهد.
درون ریزی نکنید و حرف بزنید. به موقع و بجا حرف بزنید.
همیشه بر این باور بودهام که در صحبت کردن وقتشناس بودن یک هنر است. مهم است چه زمانی چه چیزی را مطرح میکنیم. این تجربهی زیسته من است. شاید برای شما جور دیگری کار کرد داشته باشد.
بیهوا حرف زدن، بیموقع سر صحبت را باز کردن، بدون مقدمه گفتن، در خلوت نگفتن، واکنشهای تند و عصبی بروز دادن میتواند خطاهایی باشد که هر کسی را از گفتگو دلزده و دلسرد کند.
اما اگر سنجیده رفتار کنیم، ۹۰٪ مکالماتمان نتیجه بخش خواهد بود. اولین و بزرگترین نتیجهی آن هم آرامش است.
شهامت و جسارت در گفتگو و ارائه دادن یک منِ واضح از خود راهگشای بسیاری از مشکلات است. نترسید از اینکه بعدش چه خواهد شد. اگر درست و به موقع گفتگو کنید جواب هر چه که باشد بهتر از درونریزی و خودخوری خواهد بود.
گاهی دلهره داریم که کدام راه درست است. نگرانیم که دچار خطا شویم. راه حل ساده است گفتگو نجات بخش خواهد بود. با اهلش با او که میتواند نگرانی شما را برطرف کند. چرا بار سنگین با خود حمل کنیم. بگذاریمش زمین و تقصیمش کنیم.
هر چند میدانم سخت است گفتگو با کسی که اهل گفتگو نیست. اما میشود. بیشتر باید تلاش کرد.
۵ مرداد ۴۰۴
پست ۸۲