بعضیها چقدر خوب مینویسن. انگار نویسندگی تو خونشان است. کم پیش میاد تو ویرگول چرخ بزنم و چیزی بخونم. اما گاهی چرا... بعضی وقتها از حجم خلاقیت بعضی افراد به وجد میام. لعنتیها چطور انقدر خوب مینویسید!
میدونم که خوب نوشتن از خوب خوندن، خوب دیدن و مشاهده کردن میاد. میدونم از تمرین کردن میاد. اما یه نمه استعداد هم خوب لازمه قطعا و من اینو در خودم نمیبینم.
متن ادبی که اصلا، داستان پردازی که ابدا...
آها فکر
فکر میکنم که خیلی فکر نمیکنم و شاید نقطه ضعفم از همینجا ناشی میشه. چون کم حافظهم دایره لغاتم هم تعریفی نداره. شاید نباید خیلی اصراری بر نوشتن به صورت عمیق داشته باشم. شاید همینجوری سطحی مدل منه...
بگذریم اومدم بگم دلم برای چالش تنگ شده.
میخوام یه کوچولوش رو با هم بریم...
همین حالا هم دارم به گزینههای قابل انجامش فکر میکنم.
۱. چالش برای ۲۱ روز انجام میشه. (شروع به تاریخ ۲۴ مرداد لغایت ۱۳ شهریور) این خوبه چون از ۱۴ شهریور امتحانام شروع میشه...
۲. هر روز اینجا در ویرگول گزارش آنچه گذشت روزم رو بنویسم.
۳. هر روز بصورت امتحانی یک آیتم رژیمی و کافهای درست کنم و دستور و عکسش رو اینجا بذارم. (برای جذابیت کار و اینکه از این کار خوشم میاد)
۴. هر روز یکی از مرورهای درسیم که خوندم و یاد گرفتم رو اینجا به زبان ساده بنویسم.
همینها کافیه...
ورزش، زبان، کتاب و کالریشماری رو نمیارم داخل چالش، چوووون اینا دیگه روتین شده و انجامشون خیلی کاری برام نداره. قراره با انجام اون چهار آیتم و نوشتنشون در اینجا بیشتر تمرین نوشتن داشته باشم. و چیزای جدید تست کردن هم خیلی باحاله...
پس نوشتههام از شنبه سه بخش خواهند داشت.
بنویسم کل روزم چطور گذشته.
بنویسم چی درست کردم و چطور بوده با دستور اماده کردنش.
بنویسم چی خوندم و چی یاد گرفتم از درسام.
سعی میکنم دروسی رو بخونم و اینجا بگم که یه کاربرد ریزی هم برای مخاطب بصورت کلی داشته باشه.
همین...
میدونی وقتی پیر بشی تنها چیزی که میخوای اینه که بشینی و به یه منظره خیره بشی... اینو تو یکی از انیمیشنها میازاکی دیدم که شخصیت پیر قصه گفت.
بیا تا پیر نشدیم یه چیزایی رو تجربه کنیم.
پست قبلیمو یادم نرفته. هنوزم همونقدر کلافهم از وضعیتی که برامون ساختن. اما از منفعل بودن و هیچ کاری نکردن هم بدم میاد.
همین...
دوستتون دارم...