
صبح که از باشگاه برگشتم، اول کارهای کلاسی را رتق و فتق کردم و بعدش هم نشستم سر درس و درست کردن یک پاور برای درس جامعهشناسی... در این بین ۵۰ دقیقهای را با خانم سین گذراندم و یک ناهار مختصر خوردم. باورم نمیشود که متوجه تاریک شدن هوا نشدم. اصلا ساعت را نمیدیدم، گذرش را احساس نمیکردم.
و همین است اگر مشغول به کارهای مورد علاقهات باشی این حال طبیعی و همیشگی است.
۲۴ آبان ۴۰۴
یادم نیست پست چندم است...