یک متن بالا بلند نوشتم از داستان اوژنی که تماما اسپویل بود. دلم نیامد که منتشرش کنم. به نظرم ارزش خواندن دارد. پس فقط پیشنهاد میدهم بخوانیدش.
از آدمهای صبور خوشم میآید. از آنها که در کشاکش زندگی با ناملایمات آن خوب کنار میآیند. این کنار آمدن از ضعف آنان نیست. بلکه از عزتنفس آنان سرچشمه میگیرد. حتی اگر درونشان آشوب و آتش به پا باشد باز هم چهرههای آرامی دارند و تسلط خوبی در رفتار و گفتار و حرکاتشان دیده میشود.
دلم میخواهد یکی از آنان باشم. مثل اوژنی که صبور و آرام بود. رفتارش در همه حال آمیخته با آرامش بود. نمیدانم چرا این دختر انقدر به دلم نشست.
قبلا آدمی بودم با واکنش سریع. حالا انگار فرق کردهام. فقط میخواهم آرام و صبور رفتار کنم. این برایم قشنگ است.

خیلی حرفم نمیآید.
از این تعطیلات اجباری خسته شدهام. دلم باشگاه میخواهد. کار و روتین سابق را...

۷ تیر ۴۰۴
پست ۶۱
شود.