دلم براتون تنگ شده بوداااا...
از روزی که چالش تموم شد، زندگی در عادیترین حالت ممکن خودش پیش رفت.
یکسری کار بود که سعی کردم انجامشون بدم و سبکتر سال جدید رو شروع کنم.
بیشترشون تیک خوردن و خب از اونجایی که دوست ندارم زیادی خودمو تحت فشار بذارم، پس تا اونجا که میشد رو انجام دادم و هر اونچه که از توان و زمانم خارج بود رو موکول کردم به سال آینده.
اگه بخوام تو سالی که گذشت به خودم نمره بدم، فکر میکنم هفت نمرهی منصفانهای باشه.
از لحاظ بدنی پیشرفت قابل توجهی داشتم و از این بابت خیلی راضی هستم.
از لحاظ شغلی و مالی هم بد نبود و منم خیلی آدم پرتوقعی نیستم.
این دو هفته اخیر ذهنم بیشتر درگیر برنامهریزی بوده...
هنوز چیزی ننوشتم و همشون تو ذهنم بودن. کمکم باید بیارمشون روی کاغذ و جدیتر بهشون فکر کنم و معقولانه برنامهریزی کنم.
کارهای زیادی هست که دوست دارم انجامشون بدم.
اصل کارهای زندگی من بر سه چیزه...
ورزشم
پادکستم
کارهای هنریم
حالا هر کدوم اینا چند زیر شاخه دارن. نمیخوام سخت بگیرم، نمیخوام مدام در حال دویدن باشم و نفس نفس بزنم.
میخوام در نهایت آرامش انجامشون بدم. اما هدفدارتر.

این ایام به مهمونی و استراحت میگذره. وقت خلوتی هم اگر بود، چند صفحهای کتاب خوندم.
احساسم نسبت به سال جدید خوبه، امیدوارم بهش...
امیدوارم به خودم، و برای یک تلاش جانانه آمادهم...

برنامه اینه:
سخت نگیرم، اما همه تلاشم رو برای هدفم بذارم و از مسیر لذت ببرم.
سال بدون چالش هم که از محالاته...
پس چالش هم خواهیم داشت. فقط سبک و سیاقش با قبلیها کمی فرق داره.
سال نو مبارک همهون باشه.
به امید اینکه سال ۱۴۰۵ جلوی خیلی از خواستههامون تیکهای خوشگلی زده باشیم.

