
یک پارچ نسکافه درست کردم و کتابم را برداشتم. چند پاراگراف خواندم و دیدم نه نمیشود نشست باید بلند شوم به کارها رسیدگی کنم.
فکر میکردم این چند روز میتوانم حسابی استراحت کنم و کتاب بخوانم. اما زهی خیال باطل... از پنجشنبه عصر که به خانه روستایی آمدیم مدام سرپا بودم و کار کردهام. حتی فردا تا ظهر هم گرفتار خواهم بود.
دو هفتهی پر کار و پر رفتوآمد و شلوغ در پیش دارم. البته باید بگویم که خوشحالم از این بابت و فقط امیدوارم بدنم یاری کند. به عنوان میزبان کارهای زیادی دارم که باید انجامشان بدهم. احتمالا نیاز باشد کمی دقیقتر برنامهریزی کنم.
بگذریم زندگی است دیگر...
راستش حالم خیلی بهتر است. فقط کمی خسته هستم. کمی هم به تنهایی و خلوت نیاز دارم تا انرژیام را بازیابم.
شبهای روستا خنک است و سکوتش را دوست دارم.
البته که من پائیز و زمستان اینجا را بیشتر میپسندم و دوست دارم.
امروز با خاله کوچیکه کمی دربارهی رژیم صحبت کردیم و متأسفانه متوجه شدم درسته مسیر درستی نیست و راه را به راهنمایی مربیاش به اشتباه میرود.
فردا شب در اینباره خواهم نوشت.
۱ شهریور ۴۰۴
پست ۱۰۱