رقص

امروز دیگر یقین دانستم که من برای رقص زومبا مناسب نیستم. نه تنها رقص زومبا که برای کار در گروه هم خوب نیستم. کار گروهی و تعامل با دیگران برایم سخت است. از طرفی رقص برای من یعنی حرکات نرم بدن، هماهنگ با موسیقی، یعنی ناز و عشوه، یعنی رقص فارسی...

نمی‌گویم اصلا در کار گروهی خوب نیستم اما راستش را بخواهید حال و حوصله‌ی هماهنگ شدن با همه را ندارم. حوصله‌ی بچه‌های لوسی که احساس می‌کنند خیلی وارد هستند را هم ندارم. آن‌هایی که واقعا متوجه کلام و رفتارشان نیستند و هر طور دلشان بخواهد حرف می‌زنند.

گاهی انرژی بالایی دارم و آن موقع‌ها باز در گروه بودن کمی جذاب است. اما امان از وقتی که انرژی نداری و به اجبار در جو گروه قرار می‌گیری. بدنسازی این ایراد را ندارد. با هر سطحی از انرژی خودت هستی و خودت...

راستش را بخواهید مربی هم آنطور که باید راه و رسم آموزش را نمی‌داند. من نیاز دارم مربی به من بگوید چطور حرکات را بهتر انجام دهم. تینکه خودش خیلی خوب آن‌ها را انجام دهد ولی نتواند در عمل به من یادشان بدهد چندان فایده‌ای برایم ندارد. این سطح از آموزش را در آپارات و یوتیوب هم می‌توانم پیدا کنم.

اما از تماااام این‌ها که بگذریم من رقصیدن را دوست دارم.

پس امروز یک تصمیمی گرفته‌ام. سه ساعت در هفته تمرین می‌کنم. خودم در خانه تمرین می‌کنم. خیلی هم فرقی ندارد چه رقصی هر چیزی که به دلم‌ بنشید و در آن زمان حوصله‌اش را داشته باشم.

تمرین بدنسازی بدن را خشک می‌کند. انعطاف‌پذیری بدن بسیار کاهش می‌یابد. از این‌رو اصرار دارم تا این سه ساعت تمرین را در روزهای هفته‌ام بگنجانم.

۲۶ مرداد ۴۰۴

پست ۹۷