
دلم همچین شرایطی را میخواهد. آن هم نه هر از گاهی بلکه همیشه و مدام...
این روزها آنقدر شلوغ شدهام که حتی نمیتوانم دو کلمه حرف بزنم چه برسد که دیداری با دوستانم داشته باشم. دلم برایشان تنگ شده. برای شنبهها و یکشنبهها که میشد ببینمشان...
وقتی از هم دوریم احساس میکنم چیزی گم کردهام که نمیدانم چیست!
امیدوارم کارها به بهترین صورت انجام گیرد و بزودی به روتنم بازگردم. به بودن با دوستانم...
به یک زندگی عادی با کارهای عادی...
پن: باز هم دیروقت است و نوشتنم نمیآید.
۲۳ شهریور ۴۰۴