
امروز بشدت خستهام... دو روز پر فشار داریم... امیدوارم به خستگی و زحمتی که کشیدیم بیارزه...
نمیدونم چطوری داریم ادامه میدیم!!!
ولی هر طوری هست داریم خودمون رو میکشیم، شده سینه خیز، شده به هر زحمتی...
در حالی که کسب و کارها با سختی دارن خودشون رو سر پا نگهمیدارن ما دست به کار جدیدی زدیم. چون به انجامش نیاز داشتیم.
شاید اگر تو شغل قبلی کار داشتیم هیچ وقت دست به کار جدید نمیشدیم. اما خوب مدتهاست پیشنهاد کاری نداشتیم. پس تقریبا هر چیزی که میشد رو تبدیل کردیم و آوردیم تو کار...
چهار ماه سخت تلاش کردیم و این دو روز آخر که بگذره کارمون استارت میخوره...
الان که مینویسم گریهم گرفته.
راستش از دی به بعد هر بار اومدم بنویسم وسط نوشتههام فکر و یاد بچههای دی ماه و بچههای قبل از اون میان سراغم با خودم میگم چه دسته گلایی که پرپر نشدن، تو چی داری میگی برای خودت. و دیگه نمیتونم بنویسم...