بچههای کوچک در کوچه جمع شدهاند. یک کامیون پلاستیکی دارند که با آن بازی میکنند. کامیون را به بالای سراشیبی کوچه میآورند به نوبت مینشیند و تا پایین با آن سر میخورند و بقیه به دنبالش میدوند.

دیدن بازی و جنب و جوششان حالم را جا آورد. دنیا را که آب ببرد آنها کاری جز بازی کردن ندارند. این شغل تمام وقت آنهاست. میدانم که این روزها سخت میگذرد و تحت فشار هستیم. اما کودکان بیشتر از هر زمان دیگری نیاز به مراقبت دارند. لطفا اجازه دهید بیشتر از هر زمان دیگری شیطنت و بازی کنند.
فقط همین...
سرتان سلامت.