آبی، رنگی که بی‌کرانگی آسمان و عمق اقیانوس را در خود جای داده است. رنگ آرامش و سکوت، رنگی که روح را به پرواز درمی‌آورد و ذهن را به ژرفای بیکران هستی می‌برد.
آبی، رنگی که خاطرات دوردست را زنده می‌کند، آن آبی دور دست که از فاصله حکایت دارد. آبی، رنگ تنهایی‌های عمیق و شادی‌های بی‌پایان است، رنگ اشک‌های پنهان و لبخندهای از ته دل.
آبی، در دل دریانورد، نشانه‌ای از امید به بازگشت. آبی، رنگ رویاهای دست نیافتنی و آرزوهای دیرینه است، رنگی که هرگز کهنه نمی‌شود و همواره تازگی خود را حفظ می‌کند.
آری، آبی، نه فقط یک رنگ، بلکه یک دنیاست، دنیایی پر از حس و حال، پر از رمز و راز، و پر از زیبایی که چشمان هر بیننده‌ای را مسحور خود می‌کند. آبی، رنگ تنهایی‌های عمیق و شادی‌های بی‌پایان است، رنگ اشک‌های پنهان و لبخندهای از ته دل.
آبی، نه فقط یک رنگ، بلکه یک دنیاست. آبی تو را به یاد من می‌آورد. تو تا ابد آبی درخشان من خواهی بود.
آبی من، شادی بی‌پایانم
۱۲ مرداد ۴۰۴
پست ۸۷
بیننده‌ای را مسحور خود می‌کند.
