زندگی شبیه موسیقی هست یه روز شاد و یه روز غمگین .
یه روز نت و موسیقی و ریتم این قدرت رو بهت میده که بیایی وسط و برقصی و خودی نشون بدی ،معمولا هم این جور حس و حال ها تو جمع های خودمونی و جشن تولدها و عروسی ها اتفاق می افته ،
یه روز هم غمگین و دل گرفته میشی از اتفاق های روزگار ، از شکست‌های عشقی و کاری ناراحت و دلگیر میشی ،پس میایی خونه و آهنگ دلت رو با ساز مورد علاقه خودت می نوازی و شعر خودت رو بصورت ترانه بیان می‌کنی ، یا هی آهنگ غمگین گوش میدی، این رو بدون که این روزهای غمگین و دل گرفته هرقدر هم طولانی باشه آخرش روز شاد رو حتما تجربه خواهی کرد ، بدون جوانی هم فرصت خیلی کوتاهی هست انگار همین چند سال پیش بیست ساله بودیم ،چه رویاها و ایده ها و آرمان های تو دل داشتیم ،شاید خیلی از این رویاها مون به حقیقت نپیونده ،اما نباید هرگز ناامید بشیم این رو بدون بعد یه آهنگ غمگین حتما یه آهنگ شاد تو دل یکی از ترانه سراها برای روزهای شادمون نوشته میشه و برای ترانه شاد یه موسیقی شاد رو یه آهنگ ساز داره زمینه چینی می‌کنه ، پس نوامید نباش
دل نوشته مریم ارغوانی
